Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een enkel wajangpoppetje van gekleurd bordpapier of hout, afkomstig van de laatste Sekaten (jaarmarkt). Van de wekel^jksche tochten naar de stad was in dezen al evenmin veel heil te verwachten. Buiten de bioscoop — een ook voor den Javaan overigens zeer geliefde ontspanning — die alleen 's avonds speelt en daardoor, zooals gezegd, vrijwel alleen stedelingen trekt, is er te Solo op dit gebied op straat al bitter weinig te leeren. Want boek- en plaatwinkels, reclameborden en al wat dies meer zij, zyn daar nog ver te zoeken. Teekenend was dan ook de opmerking van een der vrouwen, die om zich te verontschuldigen dat zjj ei- zoo weinig van terecht bracht, verklaarde dat zij ook van de plaatjes op lucifersdoosjes nooit iets begrepen had. Blijkbaar was dit het eenige wat zij op illustratief gebied ooit onder oogen had gehad.

Het onderzoek had plaats in de pendftpa (= open voorhuis) van de woning van het districtshoofd, door wiens bemiddeling ik dan geregeld op het afgesproken uur een eveneens van te voren vastgesteld aantal menschen gereed vond, die aan de bovenomschreven eischen voldeden. In groote lijnen had men hen dan al ingelicht waar het om te doen was; nl. dat zij plaatjes zouden moeten noemen, dat er verder niets achter stak en dat zij vooral niet bang of verlegen moesten z^jn. Verder echter ook niet; meer in het bijzonder werd er voor gezorgd, dat zelfs onze gastheer niet van te voren wist met welke prentjes ik dien ochtend zou komen. Ook nam ik natuurlijk steeds de noodige maatregelen, dat degenen met wie ik gereed was, niet meer in aanraking kwamen met hen, die nog zaten te wachten. Ter aanmoediging en als vergoeding voor den tijd, dien ik hem uit het werk had gehaald, ontving voorts ieder der onderzochten bij het afscheid ƒ 0.20. De ondervrager was — zooals ik dat bij dit soort onderzoekingen gewend was —mijn Hollandsch sprekende Javaansche klerk, terwijl ik het onderzoek leidde en het protocol bijhield. Toehoorders, die door hun tegenwoordigheid storend zouden kunnen werken, werden natuurlijk streng geweerd.

Bij het stellen van de vragen volgde ik zoo veel mogelijk een vast schema, opdat de resultaten onderling vergelijkbaar zouden zijn; met dien verstande dat ik bij een verkeerd

Sluiten