is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele akinesie van het oog in verband met de behandeling der netvliesloslating

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK I.

Historisch Overzicht.

Het vraagstuk van de „Akinesie" is even oud als de oogheelkundige operatietechniek.

Om toch een operatie aan den oogbol met goed gevolg uit te voeren, is het noodig, dat het gebied, waarin men opereert goed overzichtelijk is, m.a.w. dat de oogleden ver uit elkaar worden gehouden en dat de oogbol zelf den eenmaal gewenschten stand blijft innemen en niet door willekeurige of onwillekeurige bewegingen den operateur in een onaangename positie

brengt.

Om de oogleden uiteen te houden is de hulp van ooglidhouders of van afzonderlijke lissen resp. onder boven- en onderooglid geplaatst, noodig. Het is immers onmogelijk, dat de patiënt aan den eisch van den operateur tegemoet komt, om in die mate zijn oogleden opengesperd te houden.

Het uitschakelen van de bewegingen der oogleden en het verhinderen van bewegingen van den oogbol, zijn de twee eischen, waaraan moet worden voldaan. In de ontwikkeling der oogheelkunde zijn vele oplossingen op deze vragen gevonden. Toch is het mogelijk hierin een verdeeling te maken en wel naar de mechanische wijze, volgens welke men de oplossing aangaf, en naar de pharmacodynamische wijze, die later is gevolgd.

Dat ik mij ook bezig houd met het uitschakelen van de werking van de oogleden, vindt zijn grond in de omstandigheid, dat de contractie van deze ook een belangrijken invloed op het inwendige van het oog uitoefent.

De mechanische methoden zullen eerst behandeld worden, dan de pharmacodynamische methoden. In elke groep zal eerst