is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

diens streven openbaar werd, bij de gevallen, die hij behandelde, den normalen gang van den liquor te herstellen en zoodoende genezing te brengen, wekte in mij voor het eerst het verlangen ook te pogen, het voorbeeld van Dandy volgende, bij deze ongelukkige kinderen te trachten, door een causale therapie iets nuttigs te verrichten. Aan tegenvallers heeft het bij die pogingen natuurlijk niet ontbroken.

Wanneer men ziet, hoe ver gevorderd de meeste gevallen waren, die ik in behandeling kreeg, of met hoe ernstige andere afwijkingen ze gepaard gingen, dan zal dit begrijpelijk worden en dan is het ook wel duidelijk, dat men hier eigenlijk veelal niet op genezing kon hopen. Het is dan ook wel verklaarbaar, dat velen voor de pogingen, om hier iets goeds te doen, niet anders over hebben dan een schouderophalen. Maar men moet ook wel degelijk onderscheiden tusschen een medisch succes en een succes voor de maatschappij.

Men mag zich al heel gelukkig prijzen, wanneer men door eenigen ingreep er in slaagt, den zeer hoogen intracranieelen druk blijvend tot de normale waarde te doen dalen, ook al is er bij deze patiëntjes slechts zoo weinig hersenweefsel over, dat er voor ons gevoel geen hooge functie mogelijk zal zijn.

Het zal noodig zijn, alvorens tot de bespreking van het waterhoofd te komen, een en ander betreffende de anatomie en de physiologie van de bij die ziekte ter sprake komende organen, weefsels en vochten te behandelen. Daarbij zal het duidelijk worden, dat er nog groote hiaten in onze kennis hieromtrent bestaan. Toch komt er meer en meer licht; verschillende, ten deele technisch zeer moeilijke dierexperimenten, door meerdere onderzoekers verricht, beginnen ons, zoowel op het gebied van de anatomie als op dat van de physiologie steeds waardevollere gegevens te verschaffen. Het feit echter, dat dezelfde experimenten bij verschillende onderzoekers nog ongelijke uitkomsten geven, toont wel de groote reserve, waarmede wij deze uitkomsten moeten aanvaarden en voor de kliniek gebruiken. Te meer is deze terughoudendheid geboden, doordat bij die experimenten abnormale toestanden worden geschapen, waarvan nog niet te zeggen is of ze misschien niet op veel meer plaatsen, weefsels en functies abnormalen invloed uitoefenen, dan wij er mede beoogen.