is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor acute dood dreigt. Daarom heeft men allerlei manieren bedacht, om een capillaire drainage te verkregen en heeft zoo b.v. gedraineerd met paardenhaar en met zijden draden. Dit deed o.a. Keen in 1888. Men verrichtte den ingreep aldus: men bracht een dikke canule in de ventricels, legde paardenharen of zijden draden door deze canule, waarna men de laatste weer terugtrok. Om een langzame overgang te verkrijgen heeft men ook wel eerst de capillaire drainage gemaakt, terwijl men eenige dagen later een dun buisje inlegde.

Radmann deed dit bij meningitis met een apparaatje, waarin vele woldraadjes zaten, welke hij stuk voor stuk er uit trok, om zoo een langzaam toenemende vochtafvloed mogelijk te maken.

Al deze methoden zijn tegenwoordig van wege het infectiegevaar in onbruik geraakt, behalve bij sommige ernstige meningitisgevallen, waar dit principe juist weer meer wordt toegepast. Bvenzoo is het gesteld met de drainage van de subarachnoideale ruimte naar de lichaamsoppervlakte. P a r k i n draineerde nog in één geval onder het cerebellum met een paardenhaar en in een ander geval met een zijden draad naar de oppervlakte, welke beide gevallen eenigszins gunstig beinvloed werden.

Men heeft ook aangeraden de streek van de fissura Sylvii te draineeren.

Niet alleen echter van uit den schedel, doch ook van uit het wervelkanaal heeft men gepoogd de liquor af te tappen; in dit laatste geval deed men lumbaalpunctie met een tikke trocard en liet deze liggen of bracht er een dun gummibuisje door naar binnen. (Sahli, Lenharz, Wijnter, Chipault).

Een zeer groote verbetering was daarna de permanente inwendige drainage van de zijventricels. Hiermede heeft men de kans, de beide groote gevaren van den vorigen vorm, namelijk de infectie en den te snellen afvloed, tegen te gaan. Het eerst werd deze verricht in 1898 door v. Mikulicz. Een groot voordeel van deze methode is ook, dat men hiermede werkelijk een permanente drainage zou kunnen krijgen, terwijl men bij de vorige vorm op een bepaald oogenblik het draineerende voorwerp moest verwijderen. De bedoeling in het eerste geval van v. Mikulicz was, langs een draad, welke in een zjjventricel gelegd was en onder het bot uitkwam, een drainage te krijgen naar de subduraal-