is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of waar deze behoort te komen, werd verricht. Ben snede van 3 centimeter lengte, evenwijdig aan den kroonnaad in den grooten fontanel legde al gauw de dura bloot; deze schemerde geheel blauw door. Angstig geworden door myn ervaring bi,j een vorig kind (Balksteekpat. No. 2), bij hetwelk ik een balksteek verrichtte en waar ik twee centimeters naast den middellijn nog in een uitbochting van den sinus terecht kwam, wat tot groot moeilykheden aanleiding gaf, vergrootte ik de opening meer naar terzijde, zonder dat echter de kleur van de dura veranderde. Ik begon voor alle zekerheid met punctie van de dura en incideerde deze eerst, nadat ik gezien had, dat ik geen bloed kon aspireeren. Het bleek toen, dat de hersenoppervlakte, voor zoover ik die te zien kon kragen, geheel blauwpaars verkleurd was door een oude bloeding. Met de typische sonde ben ik toen ingegaan, met de bedoeling eerst tot den falx cerebri door te dringen, maar ziet, ik kon de sonde vrijelijk bewegen tusschen hersenoppervlakte en schedeldoos en vond nergens den weerstand van den falx. Nu komen er tusschen de vezels van den falx soms vrjj groote openingen voor, maar bij de grootte van de bewegingsmogelijkheid, die hier bestond, moest de opening wel zeer groot zijn en lag veeleer de gedachte voor de hand, dat we of een congenitaal ontbreken of een verscheuring door de moeilijke baring of tang-extractie moesten aannemen.

Ik heb toen de trepaanopening nog iets vergroot, zoodat ik de hersenmassa iets op zij kon houden en ben toen voorzichtig tastende op den balk doorgedrongen, waarna ik deze ook gemakkelijk kon perforeeren. Het bleek daarbij, dat er geen hydrocephalus externus bestond, maar wel een interne, want het heldere vocht liep met groote kracht naar buiten; er was geen bloed bij gemengd. Na de opening in den balk met de sonde nog wat verwijd te hebben, werd het instrument teruggetrokken en daarna de wond gesloten.

De ingreep, welke op het laatst door onrust van het kind, onder narcose was voortgezet, had geen slechte gevolgen. De temp er at uurscurve bleef gelijk aan voorheen en bereikte 37.6 rectaal als hoogste grens; braken deed het kind niet.

De eerste vijf dagen werd het verband erg nat, maar daarna niet meer. Er deed zich niets bijzonders voor; bij vertrek op 27 October woog het kind 3900 gram en was de omtrek van het hoofd iets kleiner dan 44 centimeter.

Na twee en een halve maand echter kwam het weer terug; blijkbaar ging het nog niet goed. De fontanellen waren nog steeds sterk gespannen en groot en ook de omtrek van het hoofd nam te sterk toe; deze was nu namelijk 49 centimeter, terwijl het gewicht tot 5850 gram was toegenomen.

Op 16 Januari werd besloten een ventriculogram te maken; door ventricelpunctie, welke punctie door de groote fontanel werd verricht, werd 70 c.c. liquor door lucht vervangen. Het bleek daarna bij doorlichting, dat de zijventricels zeer sterk