is toegevoegd aan uw favorieten.

Over hydrocephalus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoodanig verergerd en de hersenmassa dermate verdund, dat er in het occipitale deel nog slechts een laag van één centimeter dikte bestond (foto's 15 en 16).

De vierde ventricel was evenmin als de vorige keer zichtbaar, maar er bleek veel meer lucht op den hersenoppervlakte rondom de occipitaalkwab te zijn. Zou er dan misschien een porencephalie zijn als complicatie van de spina bifida?

Noch op deze, noch op de vorige injectie heeft het kind gereageerd, de temperatuur bleef geheel normaal en het braakte niet.

Ben uitgebreide varicelleneruptie, waar veel kinderen op dezelfde zaal last van hadden, maakte voorloopig alle verder ingrijpen onmogelijk. De schedel groeide ondertusschen door, maar het gewicht van het kind nam niet toe en de algemeene toestand werd langzamerhand slechter. In overeenstemming hiermee genazen de waterpokken slechts zeer langzaam. Er ontwikkelde zich een uitgebreid eczeem, dat langdurende behandeling noodzakelijk maakte.

Begin Februari eindelijk durfde ik het encephalographische onderzoek te herhalen. Ik bracht 350 cc. lucht in de ventricels; de hersenschil was al weer veel dunner geworden, bedroeg boven de achterhoorn nog slechts een halve centimeter ; de uitzetting van de ventrieels was reusachtig. Al weer is het beeld van de vierde ventricel evenmin als dat van de cisterna magna duidelijk, maar wel is er weer veel lucht op de hersenoppervlakte gekomen. Wanneer het kind op het achterhoofd ligt, ziet men duidelijk bij horizontalen stralengang, dat de lucht tusschen de frontaalkwab en de schedelwand zit; wordt het kind met het hoofd omlaag gehouden, dan omspoelt de lucht de occipitaalkwabben en bij ligging met het gezichtje op de onderlaag en horizontalen stralengang bedekt het als een kap een groot deel van de achterhoofdskwabben. Deze luchtopzameling heeft echter heel niet de uitbreiding, die wij als typisch kennen voor de normale subarachnoideale ruimten en het vermoeden, dat het in de subdurale ruimte zit en dat er een porencephalie bestaat, wint door deze foto veld. Het valt nu op, dat bij een der foto's ook in het spinaalkanaal lucht lijkt te zijn binnengedrongen en wel op die, waar het patiëntje met het gezichtje naar boven heeft gelegen. Dit komt 'dus overeen met het feit, dat bij de lumbaalpunctie veel vocht afliep. Blijkbaar is er dus wel vrije communicatie van het spinaalkanaal met de ruimten in en om de hersenen en is er dus vermoedelijk geen ventielsluiting in het foramen occipitale magnum. (Zie foto's 17, 18 en 19). Ook na dezen ingreep vertoonde het kind geen koortsreactie, doch heeft alleen daags erna eenmaal gebraakt.

Hoewel ik hier niet veel heil van eenigen ingreep verwachtte, besloot ik toch te trachten een eventueel aanwezige afsluiting te zien te krijgen. In dit geval verrichtte ik de