is toegevoegd aan uw favorieten.

Over gewenning aan vergiften

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorzorgen arsenicum te gebruiken, waarbij door sommige personen zoo groote hoeveelheden worden genomen, dat de juistheid der medegedeelde getallen werd gewantrouwd. Knapp heeft toen op een vergadering van de Deutsche Naturforscher und Aerzte in Graz in 1875 twee mannen meegebracht om de aanwezigen te overtuigen ; de eene nam in de vergadering 400 mgr. acidum arsenicosum, de andere 300 mgr. auripigment, en de leden van het congres konden zich den volgenden dag van den welstand der beide mannen overtuigen, ofschoon 100 tot 200 mgr. acidum arsenicosum als een zeker doodelijke dosis geldt.

Zoowel mannen als vrouwen gebruiken het middel, hetzij als witte arsenicum (rattenkruid) hetzij als gele arsenicum (auripigment) ; zij beginnen er jong mee, als zij 17 a 18 jaar zijn, en houden het tot op hoogen leeftijd vol, maar zij willen het niet weten en spreken er liefst niet over, zoodat het voor de daar praktizeerende artsen niet gemakkelijk is achter de waarheid te komen. De Stiermarkers nemen enkele voorzorgen in acht, die ons slechts ten deele begrijpelijk zijn: zij gebruiken het middel droog, b.v. op brood, zonder erbij te drinken ; sommigen stijgen met de dosis met wassende, dalen bij donkere maan, anderen nemen ééns per week een zekere hoeveelheid, b.v. 300 a 400 mgr Er zijn er, die zich onbehagelijk voelen, wanneer zij met de gewoonte willen breken ; nemen zij te veel, dan volgt een acute vergiftiging. Zij roemen de werking van de groote dosis, omdat het hen er gezond en blozend doet uitzien en in staat stelt tot grootere spierinspanning, hen sterk maakt in den dienst van Venus, en tegen ziekten zou beschermen.

Ook uit Amerika bereiken ons verhalen over het gebruik van zeer groote hoeveelheden : de zoogenaamde dippers beginnen met 5 mgr. acidum arsenicosum en stijgen langzaam tot 2 a 3 maal daags 200 mgr. en meer. Er wordt van hen verteld, dat zij tot het 50e jaar jong en frisch blijven van lichaam en geest; zij gelden als gevrijwaard tegen besmettelijke ziekten. Plotseling ophouden met het gebruik zou den dood veroorzaken onder de verschijnselen der acute arsenicumvergiftiging, maar er zouden ook plotselinge sterfgevallen voorkomen zonder bijzondere aanleiding.

Men heeft getracht een beter inzicht te krijgen door dierproeven, maar deze hebben geen afdoend en eensluidend resultaat opgeleverd. Wèl komen de proeven in zooverre overeen, dat gewenning het best op de wijze der arsenicophagen, dus door gebruik van het vergift bij het voedsel, bereikt kan worden, en dat althans bij honden een mate van immuniteit verkregen kan worden, die