is toegevoegd aan uw favorieten.

De levensverrichtingen als rhythmische gebeurtenissen beschouwd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuiving op het secundair schommelende complex wordt over^ gedragen. Het kan daarbij ook voorkomen, dat een of meer dier hoogere termen juist door resonantie versterkt wordt, terwij lagere en hoogere daarentegen verzwakt worden. Het schijnt mij toe, dat een onderzoek in deze richting door het ontdekken van nog onbekende resonantie-verschijnselen eenig licht zou kunnen verbreiden over de eigenschappen van ons organisme.

Van niet geringe beteekenis voor ons leven is het, dat wij een orgaan bezitten, dat zoodanig ingericht is, dat het secundaire trillingen uitvoert welke zoo nauwkeurig mogelijk met de opdringende primaire trillingen overeenstemmen. Dit geldt voor het trommelvlies, waarvan wij weten, dat het binnen een bereik tusschen de 50 en 4000 per seconde de trillingen slechts zeer weinig misvormt. Daarboven wordt de demping veel grooter en beginnen onnauwkeurigheden voor den dag te komen, terwijl beneden de ondergrens ook het medetrillen minder gunstig wordt. Boven de bovenste grens is bijv. een afwijking aantoonbaar door de resonantie van de luchtkolom in den uitwendigen gehoorgang, welke ongeveer bij een frequentie van 5 a 6000 per seconde ligt. De gehoorgrens zelve ligt bij een ruim driemaal hoogere frequentie.

Een eigenaardig voorbeeld van een secundair rhythmus is de slingerbeweging van de armen bij het loopen, waarvan de beteekenis voor het loopen zelf door Marey en door Fischer in het licht gesteld is. Wij noemden dit voorbeeld reeds in den aanvang dezer beschouwingen.

Tegenover de groep der zooeven besproken secundaire gedwongen trillingen, die wij overal in ons lichaam terug vinden, staat een andere groep, die nog in veel grootere mate onze belangstelling vordert; het is de groep der primaire oscillaties. Hiertoe behooren verschillende automatische levensverschijnselen, zooals de hartswerking, de ademhaling, de verrichting van blaas, ingewanden enz. In uitgebreideren zin dienen wij er ook toe te rekenen de rhythmische verschijnselen in de spieren ten gevolge van normale wilimpulsen. Van alle primair rhythmische verschijnselen moeten wij aannemen, dat zij in laatste instantie ontstaan onder den invloed van constant werkende oorzaken. Daarbij za.1 wellicht bij het eerste