is toegevoegd aan uw favorieten.

De ziekten van hart en bloedvaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na langdurige inspanning wordt de reservekracht van het hart steeds kleiner, waarschijnlijk, omdat door de intensieve contracties materiaal verbruikt wordt, dat noodig is voor de samentrekking. Slechts door behoorlijke rust kan dit materiaal weer in de hartspiercellen opgehoopt worden en neemt de reservekracht van het hart toe. Voor een goede functie van het hart is dus een behoorlijke rusttijd voor de hartspier noodzakelijk en mag de diastole niet te kort zijn.

Ten einde de dynamica van den bloedsomloop te begrijpen is het noodig even te herinneren aan verschillende invloeden, die het stroomen van het bloed door slagaderen en aderen mogelijk maken. Door de samentrekking van het hart wordt het bloed met kracht in de aorta gedreven. Het verdeelt zich dan in de slagaderen, die uit de aorta ontspringen, bereikt de kleine arteriën en ten slotte de capillairen. Is het bloed eindelijk in de aderen aangekomen, dan is het grootste gedeelte van den druk, waardoor het bloed in de aorta werd voortbewogen, verbruikt om de belangrijke weerstanden in de kleine slagaderen en haarvaten te overwinnen. Intusschen is er nog steeds een gedeelte van den systolischen druk over en deze overgebleven druk, de „vis a tergo" genaamd, dient om het bloed in de venen voort te stuwen. Behalve deze vis a tergo, zijn er van ouds nog twee andere invloeden, die het bloed in het aderlijke stelsel doen stroomen. In de eerste plaats de contracties van de willekeurige spieren in combinatie met de kleppen in de venen. In alle aderen immers, op enkele uitzonderingen na, zijn kleppen aanwezig, die slechts doorgankelijk zijn in de richting naar het hart toe. Zou een oogenblik de bloedstroom in de venen zich in omgekeerde richting willen bewegen, dus van het hart af, dan zouden oogenblikkelijk deze kleppen gesloten worden. Wanneer nu de willekeurige spieren, waarin de aderen gelegen zijn, samentrekken, dan moeten de venen dichtgedrukt worden. Er ontstaat dus een verhoogden druk in de aderen. Het bloed wordt door de kleppen verhinderd zich in de richting naar het haarvatenstelsel te bewegen en moet dus de richting naar het hart inslaan. In verband hiermede is natuurlijk het feit, dat juist de aderen in de extremiteiten de meeste kleppen bevatten, van belang.