is toegevoegd aan uw favorieten.

De ziekten van hart en bloedvaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

streptococcus longus, den streptococcus mucosus en den pneumococcus. Toch schijnen enkele viridansstammen ook pathogeen te zijn voor de muis bij intraperitoneale enting.

Het klinische verloop der endocarditis lenta werd reeds even aangestipt. Geheel in tegenstelling met het acute verloop der andere septische infecties (hooge temperaturen, koude rillingen, groote prostratie, typheuse verschijnselen) ontwikkelt zich de endocarditis lenta langzaam, onder verschijnselen van algemeene malaise (vermoeidheid, hoofdpijn, dyspepsie, onrustige slaap, pijn en loomheid in de ledematen), zoodat zelfs de nauwgezette arts aan influenza zou denken, — ware het niet, dat het acute begin ontbrak. In plaats van te wijken, blijven deze bezwaren bestaan of verergeren zelfs onder het beeld van een febris continua remittens zonder koude rillingen. Rheumatische pijnen in de gewrichten (arthralgie) soms met spoedig voorbijgaande zwelling verbonden, behooren tot de meest constante verschijnselen der ziekte. Allengs schijnt de zieke zich aan te passen aan zijn ziekte; hij schijnt zich te schikken in het noodlot en vele lijders zijn dan ook relatief euphorisch, vooral in de perioden der remissies. Plaatselijke klachten kunnen geheel ontbreken, doch in de latere stadia der ziekte komen toch meestal hartbezwaren voor den dag in den vorm van een zeer frequenten, kleinen, weeken pols, klachten over oppressie op de ademhaling, in de borst of in de hartstreek en hartkloppingen. Tenslotte kunnen de beruchte koude rillingen, onregelmatige, hooge temperaturen en toenemende uitputting en hartzwakte met stuwingsverschijnselen er op wijzen, dat de strijd weldra gestreden zal zijn. Het lijden kan maanden en maanden, ja zelfs jaren duren, wanneer de „ups" talrijk en de „downs' kort van duur zijn.

Het objectieve onderzoek leert in den regel naast een meer of minder snel voortschrijdende anaemie en vermagering, een zwelling van de milt en afwijkingen aan het hart kennen. Systolische blaasgeruischen aan de hartpunt en een weinig vergroot hart worden bij onderzoek gevonden, soms ook zwakke diastolische aortageruischen. De sterkte der geruischen is zeer wisselend, soms vallen zij bij de auscultatie dadelijk op, dan weer stellen