is toegevoegd aan uw favorieten.

De ziekten van hart en bloedvaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kleine, frequente en dikwijls onregelmatige pols ontstaat. De bemoeilijkte ontlediging van het linker hart leidt tot verhooging van den weerstand in de longcirculatie, omdat het longaderbloed niet gemakkelijk afvloeit in den overvulden linker boezem. Om dezelfde reden als bij de mitraalinsufficiëntie moet nu de rechter ventrikel meer weerstand overwinnen eti dus in verhoogde mate werken en zoo ontstaat allengs hypertrophie met dilatatie van de rechter kamer. In 't algemeen zijn deze verschijnselen van het rechter hart sterker en komen eerder tot uiting bij de mitraalstenose dan bij de zuivere mitraalinsulficiëntie. Doch de lichtere graden van stenose kunnen langen tijd door de krachtige werking van den linker boezem zoo volkomen worden gecompenseerd, dat zelfs de Röntgen-foto de kenmerkende eigenschappen van de stenose mist.

Bij het .Röntgenonderzoek ziet men dezelfde veranderingen als bij de mitraalinsufficiëntie. Juist bij de mitraalstenose is de uitzetting van den middelsten linkerboog en de kogelvorm van de hartfiguur meestal bijzonder duidelijk.

Het physische onderzoek geeft de meest klassieke auscultatorische verschijnselen. Een typische mitraalstenose heeft een zoo klassiek auscultatorisch symptomencomplex, dat het voor het geoefende oor in een enkel oogenblik te herkennen valt. Het is, zoo te zeggen, een paradepaard voor de auscultatorische diagnostiek. Een praesystolisch blaasgeruisch (z.g. Crescendogeruisch); een zeer versterkte onzuivere eerste harttoon; een verdubbeling van den tweeden harttoon, waarvan het tweede deel eindigt in een diastolisch blazen, waarna een korte pauze — ziedaar de klassieke, typische auscultatoire teekenen der mitraalstenose die de Fransche klinici kortweg als mitraalrhythmus betitelen —. In typische gevallen ontbreekt ook het praesystolische frémissement niet.

Wij geven altijd den raad, om bij vermoeden op een mitraalstenose een cirkel te trekken om de hartpunt en dien cirkel nauwkeurig af te luisteren, wijl het genoemde auscultatoire complex niet altijd op één plaats duidelijk waarneembaar is. Als het meest constante en meest karakteristieke teeken hebben wij den zeer versterkten eersten harttoon, die somwijlen zoo sterk

\