is toegevoegd aan uw favorieten.

De ziekten van hart en bloedvaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die bij deze arbeiders steeds ontstaan, in samenwerking met den overmatigen arbeid. Ook misbruik van alcohol en nicotine speelt bij deze mijnwerkers een groote rol. Alhoewel ook hier dus de hypertrophie alleen niet de oorzaak van de hartinsufficiëntie is, schijnt het ons toch waarschijnlijk, dat het door den zwaren arbeid hypertrophiscli geworden hart bij deze mijnwerkers tot een locus minoris resistentiae geworden is. Op het Münchener Bierherz en Tübinger Weinherz, die tot op zekere hoogte in deze groep te rangschikken zijn, komen wij later terug.

Komt er nu naast deze physiologische arbeidshypertrophie nog een werkelijke idiopathische harthypertrophie voor, ontmoet men soms patiënten, wier hart duidelijk hypertrophisch is, zonder dat bij nauwkeurig onderzoek een oorzaak voor deze hypertrophie te vinden is? Zelfs indien men deze vraag niet ontkennend wil beantwoorden, moet men toch toegeven, dat' deze idiopathische hypertrophie zeldzaam is, want bijna in alle gevallen van harthypertrophie, die tijdens het leven of na den dood worden waargenomen, kan een oorzaak voor de hypertrophie worden vastgesteld: zieke longen, nieren, hartkleppen en bloedvaten, kunnen op de reeds vroeger beschreven wijze de aanleiding tot hypertrophie worden. Het aantal gevallen, waarin deze idiopathische harthypertrophie gediagnostiseerd wordt, is in den loop der jaren, naar gelang onze kennis toenam, steeds kleiner geworden. Speciaal de leer der essentieele hypertensie, der praesclerose, of hoe men dezen toestand ook noemen wil, heeft in een groot aantal gevallen van zoogenaamde idiopathische harthypertrophie den abnormaal verhoogden bloeddruk als oorzakelijk moment doen ontdekken. Behalve deze hypertensie, komen dan nog in aanmerking als minder voor de hand liggende oorzaken van hypertrophie van het hart, aangeboren engte van de aorta, lues, veranderingen in de klieren met interne secretie, speciaal de bijnieren en de schildklier en eindelijk de lymphatische constitutie. Worden al deze mogelijkheden scherp in het oog gehouden, dan wordt men slechts zelden tijdens het leven gedwongen de verlegenheidsdiagnose „idiopathische harthypertrophie" te stellen. Ook in deze uitzonderingsgevallen wordt bij