is toegevoegd aan uw favorieten.

De ziekten van hart en bloedvaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LiggingsYeranderiiigen yan liet liart.

De plaats, die het hart in de borstholte inneemt, is niet onder alle omstandigheden dezelfde. Het centraalorgaan van den bloedsomloop is eenigszins bewegelijk opgehangen en deze bewegelijkheid is uit een physiologisch oogpunt wenschelijk, ja zelfs noodzakelijk; zij is een hoofdvereisclite voor de goede functie van het hart. Gaan wij na door welke organen ;het hart wordt begrensd, dan zien wij, dat longen, middenrif, groote vaten en mediastinale klieren als het ware een kussen vormen, waarop en waartegen het hart rust. Veranderingen van grootte, ligging, verkalking, spanning en tonus dezer organen, zal dus ook noodzakelijkerwijze een liggingsverandering van het hart ten gevolge moeten hebben. Naast deze pathologische verplaatsbaarheid bestaat ook een verschuifbaarheid binnen physiologische grenzen. Denken wij ons den mensch recht overeind staande, dan hangt het hart in zekeren zin aan de groote vaten, terwijl het van onderen gesteund wordt door het middenrif. Elke inspiratie zal het hart doen dalen, (Moritz), waarbij het tevens een weinig draait, doordat de linker kamer naar voren komt. Bij diepe geforceerde inspiratie, evenals bij laagstand van het diaphragma ten gevolge van emphyseem, asthma, enz., worden deze verschijnselen nog duidelijker; men kan dit alles waarnemen door de eenvoudige inspectie, (plaatsverandering van den ictus cordis), percussie, Röntgenonderzoek en zelfs met behulp van het electrocardiogranr, waarbij men volgens de door Einthoven aangegeven methode, den stand van het hart in de borstkas bepaalt. Bij Röntgenonderzoek ziet men, hoe gedurende de inspiratoire daling van het hart de transversale doorsnede afneemt, terwijl de lengteafmeting grooter wordt en ook de vaatbundel in de lengte wordt gerekt. Bij diepe uitademing, gedurende welke het