is toegevoegd aan uw favorieten.

De aanwending der electriciteit als geneesmiddel, met het oog op physiologie, diagnostiek en therapie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jv ei blij ft dan de scheede, zoo gelukt het niet langer, contractie in c spier op te wekken, die hare takken van deze zenuw ontvangt, Zo° vvy c'c electroden plaatsen boven het punt waarop de zenuw is zamengesnoerd, schoon in dat geval de geleiding der electriciteit niet is verhinderd, daar de vochtige draad even S°ed geleidt als de zenuw. Een andere nog meer opvallende bewijsgrond is de volgende: eenige droppels aether, die men over willekeuiig deel der zenuw uitgiet, heffen de spiercontracties P, in geval de electroden boven of op de plaats worden aangewend , Waar men den aether met de zenuw heeft in aanraking gebragt; daarentegen vertoonen zich de contracties weder, zoodra de werking van den aether heeft opgehouden. Eindelijk zien wij, zoo wij de enuwen van eenen kikvorsch galvaniseren die vooraf met woorara 8 vergiftigd, niet de minste contractie in de spieren die van deze Jouwen hare takken ontvangen ontstaan, schoon het woorara noch ''Ct geieidmgsvermogen der zenuwen, noch de prikkelbaarheid der Pieren op eenigerlei wijze belemmert; de spieren contraheren zich anaelijk wel, als men daarop eenen electrischen stroom, direct, ponder tusschenkomst der zenuwen, laat inwerken; het verschijnsel an alzoo slechts daardoor verklaard worden, dat het woorara de eigen^ommelijke kracht vernietigt waardoor de zenuwen in staat worden Sesteld, spiercontracties op te wekken. Men ziet alzoo, dat galvai»sehe prikkeling van motorische zenuwen slechts dan spiercontracties eWeeg brengt, als de zenuwen zeiven in den normalen toestand cikeeren. De electrische stroom prikkelt de zenuwen en wekt aar vermogen, om de spieren zich te doen zamentrekken, tot iting op; de stroom veroorzaakt eene stoornis in het evenwigt van kleinste deeltjes der zenuwen, waardoor deze de kracht ontvangen om spierverkorting en spierverdikking teweeg te brengen.

Volta, die zoovele met de galvanische electriciteit zamenhangende Verschijnselen ontsluijerde, meende dat de bij het sluiten der keten °®tstaande contractie gemakkelijk te verklaren was, maar begreep 'Het regt, waarom ook bij het openen der keten eene dergelijke contraetie ontstaan moest; hij vervaardigde de onjuiste theorie, v°lgens welke de laatste contractie door eenen zoogenaamden tegenstroom ontstaan zoude, die op het oogenblik waarop de keten