is toegevoegd aan uw favorieten.

De aanwending der electriciteit als geneesmiddel, met het oog op physiologie, diagnostiek en therapie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IX. OVER DE WERKING VAN DEN ELECTRISCHEN STROOM OP HET HART.

De verschijnselen, die men bij het galvaniseren van het hart waarneemt, verschillen, naar gelang men den stroom op verschillende deelen van het hart aanwendt. Galvaniseert men de kamer en de voorkamer van een kikvorschenhart dat nog sterk pulseert, zoo trekt zich het hart zamen en zelfs kunnen de contracties geheel ophouden. Appliceert men echter de electroden op den bulbus aörtae, zoo worden de pulsaties veel sterker; zij houden geheel op, zoo men eenen electrischen stroom op de vena cava laat inwerken, doch vangen weder aan als de stroom ophoudt. Deze verschillen laten zich slechts daardoor verklaren, dat het hart twee verschillende zenuwstelsels bezit, namelijk takken van den sympathicus en takken van den vagus. Galvaniseert men de eersten, zoo wordt de hartswerking versterkt, terwijl de pulsaties ophouden zoo de laatsten gegalvaniseerd worden. Deze daadzaak werd door W e b e r te Leipzig ontdekt; Claude Bern ar d heeft bovendien nog vele andere merkwaardige verschijnselen beschreven, die bij galvanisatie der nervi vagi worden waargenomen.

Als men de vagi electriseert zonder die vooraf te hebben doorgesneden, dan houden de hartswerking en de ademhalingsbewegingen op, en puilen de oogen uit de oogkassen naar buiten; daaruit ziet men dat de vagi ter gelijker tijd eene centripetale en eene centrifugale werking uitoefenen. Snijdt men bij honden de vagi door en electriseert men dan de bovenste stukken dezer zenuwen , dan worden de pupillen verwijd en puilen de oogen naar buiten; breekt men dan den stroom af, zoo zinken de oogen terug en worden de pupillen weer vernaauwd.

Door het galvaniseren van de bovenste stukken der vagi, brengt men niet den minsten invloed op de hartswerking te weeg, en als de stroom zwak is, duren ook de ademhalings-bewegingen onge- | hinderd voort; bezigt men echter eenen sterken stroom, zou houden de ademhalingsbewegingen tijdens de inspiratie op, het bloed in de carotides wordt zwart, men neemt eene passieve injectie van het slijmvlies der mondholte waar en de tong vertoont zich bruinachtig