is toegevoegd aan uw favorieten.

De aanwending der electriciteit als geneesmiddel, met het oog op physiologie, diagnostiek en therapie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de spanning van den stroom, sterker of zwakker wezen kan. Bevochtigt men echter de huid en de electroden, zoo ontstaan er geeiie vonken en wordt er geene crepitatie waargenomen, noch ook eene gewaarwording va» branden, maar ontvangt men verschillende indrukken , naar gelang de stroom op eene spier. op eene zenuw ol op de oppervlakte van een der beenderen werkt. Plaatst men de electroden op eene buikspier, zoo trekt zich die spier zamen, en zulk eene spiercontractie gaat van eenen gevoelsindruk gepaard, die niet in de huid ontstaat, maar constant met de electro-musculaire contractie gepaard gaat; een dergelijke gevoelsindruk wordt ook waargenomen, als men werkt op eene spier, die toevalligerwijze, ten gevolge eener verwonding, bloot ligt en niet meer door de huid is bedekt. Zoo men eindelijk de excitatores op eenen zenuwstani appliceert, zoo ontstaat er contractie van alle spieren, die takken van deze zenuw ontvangen.

Duchenne heeft daarom twee verschillende methoden voor het electriseren der spieren onderscheiden, namelijk de door hem aldus genoemde indirecte spier-faradisatie, waarbij men den electrischen prikkel op de zenuwvlechten of zenuwstammen werken laat, die dan contractie der onder hunnen invloed staande spieren te weeg brengen, en de door hem aldus genoemde directe spier-faradisatie, waarbij men den stroom onmiddellijk op het spierweefsel werken laat. In beide gevallen moet men de huid en de electrodeO bevochtigen. Wil men de spieren van den romp en de groote spiere'1 der ledematen prikkelen, zoo bedient men zich van natte sponsen, die men in holle metalen cylinders steekt; de laatsten moeten van houte» handvatsels zijn voorzien, opdat de operateur geïsoleerd zij. Zoo me» echter de electrische werking in de kleine spieren, b. v. in die van het aangezigt of in de interossei en lumbricales wil localisere«> zoo doet men het best met zich van fijne sonden te bedienen, die met omgeslagen vingers van handschoenen overtrokken zijn; de sondes moeten ook isolerende handvatsels bezitten.

Duchenne merkte bij zijne proefnemingen op levende mensch®'j op, dat, als de electrische stroom op sommige deelen der hul werd aangebragt, de spieren zich veel sterker zamentrokken, da" het geval was, als de excitatores op andere deelen der huid werd"11