is toegevoegd aan uw favorieten.

De aanwending der electriciteit als geneesmiddel, met het oog op physiologie, diagnostiek en therapie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drinkt, langs den mondhoek weer naar beneden. Hel spreken wordt eveneens, door de slapheid der wang, eenigermate belemmerd.

Zoo de oroicularis oris verlamd is, kan de lijder niet rooken ; de lippen zijn, naar de niet verlamde zijde toe vertrokken en schij" nen langer te zijn dan gewoonlijk; de suleus nasolabialis is naar voren verplaatst en men neemt nu en dan ook onwillekeurige^ speekselvloed waar; bovendien valt den lijder het uitspreken dei' lipletters zwaar.

Deze verschijnselen vertoonen zieh, ingeval de oppervlakkig gelegen' takken van den nervus faoialis verlamd zijn; is deze zenutf echter ter plaatse van haar beloop binnen de schedelholte ziekelijk aangedaan, zoo neemt men gewoonlijk bovendien nog eene reeks van andere verschijnselen waar, namelijk: verlies van het smaakvermogen , gepaard met eene gewaarwording van doofheid in de tong» die op rekening moet worden gesteld van verlamming der chorda tympani; voorts bemoeijelijking van het slikken, welke aan verlamming van die takken der aangezigtszenuw moet worden toegeschreven , die naar den musculus digastricus en den musculus stylohyoideus gaan; eindelijk eenen scheven stand der uvula en eeneü ligten graad van doofheid. In eenige gevallen heeft men waargenomen , dat de lijder wel in staat was zijne tong te bewegen , maar niet dat zoover te doen, dat hij er de bovenlip mede kon aanraken. Dergelijke verlammingen ontstaan ten gevolge van ontsteking»" processen in het neurilemma der aangezigtszenuw , van fractuur, cariës of neerose van het rotsbeen en gaan dikwerf met otitis gepaard ; zelden echter komen zij voor als verschijnsel van pri" maire hersenaandoeningen. De hersenen kunnen trouwens wel secundair worden aangedaan , zoo hei ziekteproces zich van uit het rotsbeen op de hersenvliezen en de hersenzelfstandigheid voortplant In alle gevallen waarin de stam der aangezigtszenuw ziekelijk is aangedaan, kan men slechts dan eenig nut van eene electrische behandeling verwachten, als de oorspronkelijke aandoening gedeeltelijk of geheel is afgeloopen; is de continuïteit der vezels va» den n. faoialis geheel vernietigd, zoo kan er aan geene herstelling der daaruit voortvloeijende verlamming meer gedacht worden. Soffi3 Ontstaat er, nadat de verlamming eenigen tijd geduurd heeft, per-