is toegevoegd aan uw favorieten.

De rioolkwestie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verpachten onder het voorregt van een vrijen toevoer van mest, het geheele jaar door in de paden of tusschenruimten, als een bergplaats voor al wat de boeren niet zouden weghalen, en dan met de pachters den oogst te deelen? Of indien dit plan niet aannemelijk was, waarom zoude niet een persoon, die met deze teelt goed bekend is, daarvoor aangesteld worden, en op behoorlijke tijden rekenschap van zijn werk geven ?

De aardappelenteelt op duingronden met dezen mest is toch voorzeker te bekend als voordeelig (als men maar mest genoeg heeft) om er aan te twijfelen dat de kosten van zulk een onderneming niet vergoed zouden worden! Zoo men vreest dat de kosten eener dagelijksche bemesting te groot zijn en dit al den tijd van den boer zou wegnemen, zoodat hem geene gelegenheid overbleef voor zijne andere werkzaamheden, behoef ik slechts op te merken dat één paard dagelijks 20 tot 25 kilometers kan afleggen en dat, daar de paden of tusschenruimten in één bunder eene lengte ontwikkelen van 4 kilometers, dit paard dus 5 tot 6 bunders per dag volgens mijn systeem kan bemesten. Één paard, voor een kar gespannen die het mestval draagt, en één jongen om het te besturen is derhalve al de toestel, noodig om de grootste boerderij te bemesten, die hier te lande te vinden is. De boer behoeft er zich niet verder mede te bemoeijen dan om toe te zien dat de jongen het dagelijksche aantal vaten geregeld in de paden rijdt ol ploegt; iets waarvan hij zich kan overtuigen zonder zijne eigene bezigheden te staken. Ten hoogste behoeft hij zorg te dragen, dat wanneer het zand «al te arm» mogt zijn (dat is bijna enkel zand) de noodige plaggen, stukgeslagen veenklonten ol andei mesthoudend materiaal in den grond gebragt worden. (') Maar het bemesten zelf kan hij aan den jongen overlaten en

(1) Het verbranden van zulk duinveen behoort op straffe verboden te wordeu.