Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanvankelijk ontstoken, en later met spruw bedekt, welke zich tot in de mondholte uitstrekt. Het kind schreit veel, de maagstreek is opgezet en bij de betasting zeer pijnlijk en gewoonlijk is er een vermeerderde stoelgang aanwezig. Is bet kind oud genoeg, om zijn lijden te kunnen beschrijven} dan klaagt hetzelve over hitte en brandend gevoel in de maag en den hals, is het echter nog zeer jong, zoo moet men de kwaal aan he" onafgebroken schreijen, de koorts, den dorst en het bestendiV braken en daaraan herkennen, dat het kind, bij drukking op de maagstreek, sterker schreit. Lillard is van meening, dat zelfs de vrucht in den moederlijken schoot aan gastritis lijden kan. Hij beroept zich op de waarneming bij een pas geboren kind , hetwelk reeds op den eersten dag van zijn "aanwezen stierf en bij hetwelk een sterk schreijen, bijna aanhoudend vertrekken der gelaatstrekken en braken van eene bruine stof, waargenomen werd. Bij de lijkopening vond men in den bodem van de maa? onregelmatige, roode zweren, welke klaarblijkelijk door de verwoesting der zeer ontwikkelde sl.jmkheren ontstaan waren: de grondvlakte van deze zweren was geelachtig, hunne een.gzins opgezwollene randen hadden eene carmyn roode kleur , welke van de witte kleur der naburige slijmhuid sterk afsak, de maag bevatte eene groote hoeveelheid slijmige vloeistof, in welke men hier en daar bloedstrepen en dikke, roetachtig-zwarte vlokken waarnam. De genoemde arts onderscheidt eene gastritis erythemaosa, eene folhculosa en eene met weefsel-ontaarding. Als het wewigtigste verschijnsel der maag-ontsteking bij pasgeborenen geeft hij de volgende op; Braken van gele , zuur ruikende vloeistoffen , vertrekken der gelaatstrekken bij drukking op de maagstreek; moegelijke: ademhaling angzame, onregelmatige pols, bleek en ontsteld gelaat. De buik zoude noc opgezet,, noch pijnlijk en de stoelontlasting somwijlen natuurlijk z.jn; de krachten zinken weg, waarbij niet zelden tegen het einde van het leven het braken ophoudt.

Ten opzigte der diagnosis merkte abercrombie op, dat de ontsteking van de slijmhuid der maag somwijlen zeer moeijelijk van gastrische aandoeningen en van die, welke het tanden-krijgen veroorzaakt, te onderscheiden is, daar deze meestal tusschen de en 8*l<= levensmaand voorkomen. Als verschijnselen van dezelve noemt hij dorst,

1 e' .ge t0DS' onrust» gevoeligheid van den onderbuik en braken * waarbij ach nog dikwijls coma voegt. Stores (die lleitung der inneren > (rnkhciten, deutsch von behrend. S. 23) maakt de opmerking dat de, in het verloop van eene gastritis voorkomende sympatischë verse lijnse en in het zenuw- en ademhalingsstelsel, den arts ligtelijk kunnen bedriegen. Bij kinderen, zegt hij , komt het somwijlen voor, dat eene ontsteking , m het bovenste gedeelte van het spijskanaal, als eene hydrocep/iahts zich voordoet, en door hoofdpijn , ijlhoofdigheid en lichtschuw-

ZICh ke"b,aar maakt' al deze toevallen verdwijnen na het aanzetten van ecnige bloedzuigers op de maagstreek. In vele gevallen zijn de veisclnjnselen van de gastritis aan die eener borstontsteking bcdriegelijk

Sluiten