Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kenteekenen van leverontsteking waargenomen. Deze zijn : buitengewone gevoeligheid en pijnlijkheid van het regter hypochondrium , welke zich bij eene zachte drukking, voornamelijk onder het kraakbeen der valsche ribben, voordoen. Bij oudere kinderen ontdekt men dikwijls ook pijn in den regter schouder, welke men vooral bij het opnemen en omdraaijen van het kind opmerkt. Zuigelingen nemen de borst niet gaarne, dewijl zij daarbij in eene ligging komen, waarbij drukking en kromming hun pijn veroorzaken. Het weenen en schreijen is daarbij minder sterk , daar de drukking van het middenrif op de leverstreek pijn doet. Voelbare opzwelling van de lever en merkbare hitte van de leverstreek, neemt men zeldzaam bij kinderen en slechts bij eenen zeer hoogen graad van den kwaal waar. Behalve de pijnlijke aandoeningen , duiden de donker gekleurde en verzadigde pis, de witachtig graauwe, niet door gal gekleurde ontlastingen een lijden van de lever aan ; volgens burns (t. a. pl. p. 795) hebben deze laatsten het voorkomen van eijerdojers. Bij verdere ontwikkeling van de kwaal , komen gewoonlijk verdooving en slaapzucht te voorschijn. Wanneer de ziekte doodelijk wordt, ontstaan gewoonlijk, bij steeds toenemende menigvuldigheid van den kleinen en ongelijken pols, in de laatste dagen, korte snelle ademhaling , knarssetanden, mondklem, krampen van velerlei aard. In gunstige gevallen ontstaan er crises door zweet en pislozing; kritische darmontlastingen komen bij kinderen zelden voor. Somwijlen eindigt de ziekte met een' kritischen gierst-uitslag, welke door een' onafgebrokenen, droogen , krampachtigen 'hoest tot het uitbreken toe , wordt voorafgegaan.

De, in de klier- en engelsche ziekte in het geheel niet zeldzame symptomatische leverontsteking, helt meer tot den slependen vorm over, welke, volgens burns, op de volgende wijze verloopt: dezelve begint met stoornissen der spijsvertering, misselijkheid en galachtig braken in de morgenuren; verlies van eetlust, trage, witte, somwijlen galachtig , donker gekleurde ontlastingen ; dikwijls is er een aanhoudende drooge hoest aanwezig. Het bovenste gedeelte van den buik zwelt des nachts op — en dan ontstaan ook dikwijls kolijkachtige pijnen in de navelstreek — en slindt wederom des morgens. Het hypochondrium is op het gevoel vol en men bemerkt daarbij , dat de lever zich naar de linkerzijde uitzet; drukking op dezelve veroorzaakt een pijnlijk gevoel, somwijlen ook misselijkheid. Het gelaat toont eene ligte hectische roodheid , de pis is hoog rood , de voeten zwellen des avonds op en eindelijk vormt er zich een volledig hectische toestand.

Bij de lijkopening van kinderen, welke aan hepatitis gestorven zijn, toont de oppervlakte van de lever , somwijlen slechts hare holle zijde , eene donkerroode kleuring, benevens uitzweeting van eene witte lymphe. Tusschen de lever en het middenrif vindt men eene witte, vlokkige vloeistof, welke er somwijlen als etter uitziet, en eene dergelijke stof bespeurt men tusschen de kronkels van het darmkanaal , in welke stukken van eene vetachtige lymphe aanwezig zijn. De lever

Sluiten