Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vooreenigen tijd rustig. Algemeene stuiptrekkingen, krampachtige bewegingen van de ledematen en gelaatsspieren, welke verdwijnen en wederom terugkomen, zijn daarbij geen zeldzaam verschijnsel , voornamelijk wanneer de pijn lievig is. De ontlastingen, welke hierna volgen, hebben eene groene kleur en meestal eenen duidelijk zuren reuk ; dezelve zijn zeer scherp , waardoor dikwijls de omtrek van den aars rood en gesmet wordt. De duur der kolijkpijnen is ongelijk , dikwijls volgen de aanvallen spoedig op elkander en laten eene vatbaarheid na voor nieuwe , welke bij de geringste aanleiding ontstaan. Dewees spreekt van een blijkbaar periodiek kolijk, hetwelk de kinderen gemeenlijk tussclien 4—6 uur na den middag aantast, gewoonlijk gedurende 3 maanden aanhoudt en deswege in Amerika den naam van »driemaandsche buikpijn" verkregen heeft. Ook evanson nam bij kinderen somwijlen aanvallen van kolijk waar, welke een wezenlijk periodiek karakter kenmerkten, en van welke meerdere na elkander op hetzelfde uur, gewoonlijk om 2 of 3 uur des morgens, wederkeerden. Oin dezen tijd namelijk, ontwaakte het kind , schreide hevig, en bij het onderzoek vond men den buik sterk met gaz opgezet ; in eenige gevallen kwam de aanval om 4 uur na den middag.

Een' eigendommelijken vorm van kolijk, welke met den, door dewees vermelden periodieken overeenkomt en veeltijds bij teedere zuigelingen , beneden de 18 weken oud, voorkomt, heeft schwarze [prakt. Beobacht. u. Erfahrungen, u, s. w. Drasden J827) beschreven. Hij noemt de ziekte, welke in eene periodieke, slechts den pasgeborenen eigene, pijnlijke kramp van het darmkanaal bestaat , die voornamelijk des avonds begint en tot aan den morgen aanhoudt en den buik meer of min opzet, spasmus neonalorum intestinalis. In den regel zijn zwakkelijke, teedere kinderen en zulke , welke van zwakke ouders geboren, voornamenlijk echter door prikkelbare hysterische moeders gebaard zijn , het meest met deze kramp behebt. Men zoude haar ligtelijk voor cohca infantilisJlatulenta kunnen houden ; van deze onderscheidt zij zich echter daardoor, dat bij dezelve iedere betasting van den onderbuik de reeds aanwezige pijnen nog vermeerdert ; dat men geen geruïsch , rommelen of knorren in de darmen verneemt; dat zelden winden afgaan en wanneer dit geschiedt., de kinderen daardoor geene verligting ondervinden ; dat dezelve slechts des avonds opkomt, en kinderen boven 18 weken oud niet schijnt aan te doen , noch boven dezen leeftijd te duren. Hoe heviger de krampaanval is, des te heviger zijn voornamelijk de bewegingen der voeten, het krommen van het geheele ligcliaam. Schwarze nam meermalen waar, dat de kinderen zich van pijn het gezigt openreten, wanneer de oppasster niet voorzigtig de handen inwikkelde , en dat, door de aanhoudende onrustige beweging der voeten, de opperhuid van de binnenzijde der enkels afgeschuurd werd. Het gelaat is steeds min of meer vertrokken en heeft meer het voorkomen van iemand die verdrietig is, hetwelk zich des te duidelijker toont, naarmate het kindjonger en teederder

Sluiten