Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dcrzclver kwalitative verandering toont zich bovendien daardoor, dat zij bij liet uitvloeijen hevig branden veroorzaakt, hetwelk de kinderen door sehreijen en het optrekken der beenen tegen den buik en ineenkrimpen te kennen geven. De pis vloeit slechts droppelsgewijze af en iedere droppel veroorzaakt onbeschrijfelijk veel pijn. Gewoonlijk zijn er verschijnselen van zuur in de maag, zure oprispingen, zure reuk uit den mond, braken van zure stoffen aanwezig. De stoelonllasling kan zoo traag zijn, dat slechts om de 3 — 4 dagen harde, roode stukken ontlast worden. De ontlaste stoffen zijn nu eens slijmig, dan weder geel, naar gehakte eijerdojers gelijkende ; nu weder groen of zwartachtig; daarbij houdt meestal het braken van zure stoffen aan. Zoo als in vele andere ziekten der piswerktuigen, is ook bij deze de huid in eene geprikkelde toestand en den zetel van verschillende uitslagen. Volgens jalin (Med. Conversat. bl. J832, JVc. 56. S. 36J) komt de zelden ontbrekende huidaandoening in de gedaante van rozeroode vlekken voor, voornamelijk op die plaatsen, waar huidplooijen op de gewrichten gevormd worden: in de liesstreek en aan de billen, evenwel ook op andere plaatsen , b. v. aan de inwendige scheenbeenszijde. Op deze plaatsen doen zich kleine, groepsgewijze geplaatste blaasjes voor, welke eene heldere vloeistof bevatten en doorbreken; door de, zich alsdan uitstortende vloeistof, welke naar pis riekt en bijtend is , worden ontvellingen veroorzaakt. De ontvelde plaatsen van de huid hebben eene bruine kleur, vreten snel om zich heen en kunnen zelfs de hoedanigheid van koudvuur aannemen. Deze ziekte heeft in haar verloop het eigenaardige, dat de pisverschijnselen niet aanhoudend zijn, terwijl de overige verschijnselen blijven voortduren. Geneest de zieke, zoo verdwijnen de verschijnselen der zuurvorming , de vurigheden droogen op , de pis wordt steeds rijkelijker en zonder pijn geloosd; altijd blijft evenwel eene groote neiging tot hernieuwing der kwaal bestaan. Bij eenen langeren duur der ziekte, wordt de toestand steeds meer zamengesteld, en ligtelijk een doodelijke uitgang veroorzaakt ; evenwel zelden ten gevolge van het opdroogen der ontvelde plaatsen der huid (schonlein). De kinderen vermageren en er ontstaat eene nalatende koorts, welke ten laatste het karakter eener slepende uittering aanneemt. Yolgens den zoo even genoemden arts, ontwikkelt zich somwijlen eene ontsteking van het buikvlies , welke van de pisblaas uitgaat; de te voren krampachtig zamengetrokkene buik zet zich dan op en wordt bij de betasting pijnlijk. In andere gevallen neemt de lever er deel aan en er ontstaat geelzucht; ook zoude zich op deze wijze maagverweeking kunnen ontwikkelen. Schonlein beschrijft bovendien eene borstaandoening, welke van de long- en maagzenuwen uitgaat ; de ademhaling wordt eensklaps kort en kugchend , de borst heft zich niet op, de ademhaling wordt bijna uitsluitend door de buikspieren bewerkstelligd; gewoonlijk eindigt dusdanige aanval met braken. Eindelijk kan deze ziekte stuiptrekkingen en zelfs de snelst verloopende hersenwaterzuclit veroorzaken.

Sluiten