Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontwikkelde rachitis , ere het ontbreken der, zoo eren vermelde aandoeningen van de weeke deelen.

De genezing rigt zich naar de oorzaken. De zamengetrokken Musc. sternocleid. trachte men door inwrijvingen van verweekende middelen te verslappen, als ook de verslapte spieren van de andere zijde door versterkende inwrijvingen van Spir. arom. , Arak, Rum, enz., tot zamentrekking te brengen. Blijft deze behandeling zonder uitwerking en berust de zamentrekking van de Musc. sternocleid. op eene weefselontaarding van denzelven, zoo is de doorsnijding van de spier aangewezene Na de doorsnijding van de spier, moeten doeltreffende middelen ter rekking aangewend worden. In 4—8 weken geschiedt in den regel de genezing. Hangt de scheve hals van een lidteeken der huid af, zoo beproeve men eerst warme baden en vette inwrijvingen, benevens een geschikte verband, eer men tot de bloedige losmaking der huid overgaat. Wanneer door den langen duur van de kwaal de hals-wervelen eene verandering in hunnen vorm ondergaan mogten hebben , of door aaneengroeijing vereenigd worden, hetgeen men door een naauwkeurig onderzoek met den vinger en gelijktijdige beweging van den hals kan herkennen, zoo is de kwaal onherstelbaar. Bestaat er evenwel alleen maar eene eenvoudige verbuiging der halswervelen , zoo tradite men, door doelmatige toestellen, het hoofd allengskens in deszelfs natuurlijke houding terug te brengen en bovendien door eene, de rachitis bestrijdende behandeling, het nog zwakke en buigzame beenstelsel de behoorlijke vastheid te bezorgen.

2) De voeten kunnen op verschillende wijzen krom gebogen worde». De paardevoet (pes equinus) wordt veroorzaakt, doordien de Musc. gastrocnemii door hunne gemeenschappelijke pezen den hiel te zeer in de hoogte trekken , zoodat bij het staan en gaan de voet eene scheve rigting verkrijgt en het kind alleen de toonen op den grond kan zetten. De k n o 1 v o e t, waarbij de lijder op den rug van den voet gaat, kan, als tot deze soort behoorende , beschouwd worden. Bij de horrelvoet naar binnen (wras) gaat de lijder op de buitenzijde des voets, en wel op het middelste gedeelte van denzelven , waar zich gewoonlijk veel eelt bevindt ; de punt van den voet is naar binnen gekeerd. De lijder aan den horrelvoet naar buiten (valgus), gaat meestal op den inwendigen rand van den voet; de punt van der» voet is naar buiten gekeerd. De horrelvoet naar buiten, waarbij de lijder alleen met den hiel op den grond treedt, is zeer zeldzaam.

Deze verschillende misvormingen van den voet, welke in de afzonderlijke gevallen een groot verschil aanbieden , zijn gewoonlijk aangeboren. Zij kunnen evenwel ook na de geboorte ontstaan , en wel door verkeerde plaatsing van den voet bij de poging der kinderen om te leeren loopen, of door een pijnlijk in het vleesch groeijen van de nagels der gróote tjbonen , waardoor het neerzetten van den voet pijnlijk wordt en de

Sluiten