Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De behandeling moet vooral voor de bestendige bevochtiging der droge deelen zorg dragen. Voor de toepassing van scherpe oplossingen is beslist te waarschuwen. Zoowel spoelingen der scheede, als wasschingen mogen slechts met vloeistoffen (zooals kamillethee) plaats hebben, die in 't geheel niet prikkelen. Tegen het hevige jeuken en branden komen doeltreffende zalven in aanmerking. In heel hardnekkige gevallen met uitgebreide aandoeningen en vele scheuren van het slijmvlies blijft alleen zijne verwijdering door het gelijk af te halen over.

De ziekten der scheede.

Ontwikkelingsgebreken. De scheede is bij het embryo geene uniforme buis, doch zij ontstaat uit twee kanalen, die zich vereenigen en eene samenhangende groep organen vormen: de baarmoeder en de scheede. Uit dezen gesplitsten aanleg komt aan beide organen eene reeks misvormingen voort, die ten deele eene groote praktische beteekenis kunnen verkrijgen. Het gaat nu eens om het uitblijven van de samensmelting der beide kanalen, zoodat de baarmoeder en de scheede dubbel aanwezig zijn, dan om het tegronde gaan of gebrekkige vorming van een der beide kanalen, zoodat de baarmoeder en de scheede geheel ontbreken of slechts hoogst onvolmaakt ontwikkeld zijn.

Hiertoe behoort tevens de abnormale vernauwing of verkorting der scheede, die zich volstrekt niet zelden voordoet.

In sommige gevallen vergroeit het deel der beide kanalen, dat de scheede vormt, zoo volledig met elkander, dat een ondoorlaatbaar stuk ontstaat. Deze vergroeiing kan op verschillende hoogte plaats hebben. Zoolang de geslachtsrijpheid nog niet opgekomen is, maakt zich deze afwijking niet merkbaar. Begint echter de menstruatie, dan kan het bloed niet wegvloeien, het verzamelt zich boven de plaats van afsluiting en vormt ten slotte in den loop van den tijd een soort bloedgezwel, dat tevens de holte der baarmoeder kan vullen.

Al naar gelang van den zetel der afsluiting ontwikkelt zich de grootte en uitbreiding van den bloedzak (z. afb.). Het tegengehouden bloed is drabbig, zwartbruin, maar niet rottig. De gevolgen bestaan in hevige pijnen als weeën, die zich aanvankelijk slechts ten tijde der maandstonden — die echter geen bloed naar buiten laten —, later echter doorloopend voordoen en hoe langer hoe ondragelijker worden.

Bizonder gevaarlijk zijn zulke gevallen, waarin de afsluiting zeer hoog zit. Bij deze wordt het opgestuwde bloed in de eileiders geperst, die daardoor zoodanig uitgerekt worden, dat zij ten slotte kunnen bersten. Het bloed vloeit dan in de buikholte, — eene gebeurtenis, waarvan het gevolg eene doodelijke buikvliesontsteking is. Bij een

Sluiten