Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maken zich merkbaar, hetzij door drukking tegen de blaas of den endeldarm, terwijl goed passende niet gevoeld worden. Afgezien van het regelmatige er uit nemen voor de reiniging, moet een ring gewoonlijk langen tijd gedragen worden, alvorens hij zijne taak vervult, d. i. totdat de baarmoeder ook zonder hem haar natuurlijke ligging behoudt. Het kan maanden of jaren duren, voor dit succes verkregen is, dat echter ook vaak genoeg uitblijft.

In gevallen van achterwaartsche knikking, die geen kans van genezing hebben en waar elke methode van behandeling geld- en tijdverspilling is, komt thans veelal de chirurgische behandeling in toepassing. Zij bestaat in het vastnaaien der baarmoeder hetzij aan den voorsten buikwand, of aan het bovenste deel der scheede. De neiging van vele vrouwenartsen, om elke knikking door operatie weg te nemen, is niet gerechtvaardigd, aangezien de meeste gevallen zich voor de hierboven geschetste methodes van behandeling leenen.

Bij vergroeiingen der baarmoeder, waardoor zij onbeweeglijk wordt, moeten deze eerst worden weggenomen, alvorens de oprichting mogelijk is. Voor dat doel dienen warme scheedespoelingen, inwendige massage en het inbrengen van opzuigende middelen in de scheede door tampons. Dit zijn met artsenij gedrenkte proppen watten, die zoo hoog mogelijk moeten worden geschoven en daar een sterke werking op de circulatie der sappen uitoeferten. Ook deze behandeling behoort alleen door den dokter te geschieden.

Buiten de behandeling komt aan de voorkoming eene zeer belangrijke rol toe. Meisjes en vrouwen moeten voor eene geregelde lediging der blaas en van den darm zorgen, opdat niet door overvulling van deze organen de baarmoeder, zij het ook maar van korten duur, uit hare ligging verdrongen wordt, verslapt en ten slotte naar voren of achteren afknikt.

De uitzakking der baarmoeder en der scheede. Eene verandering van ligging van geheel anderen aard vormt de uitzakking der baarmoeder. Terwijl bij de knikkingen de baarmoeder op hare plaats blijft, verlaat zij deze bij de uitzakking en zakt naar beneden. Een verder verschil is de omstandigheid, dat deze verandering van ligging zich niet alleen tot de baarmoeder bepaalt, doch steeds de scheede mede betrekt, omdat zij oorspronkelijk van deze uitgaat. Om die reden is ook de gemeenschappelijke bespreking van de scheede- en baarmoederuitzakkingen noodig.

De uitzakking betreft aanvankelijk den voorsten of den achtersten wand der scheede, of beide, waarbij eerst geleidelijk de uitzakking der baarmoeder komt, veroorzaakt door de van de scheede uitgaande trekkende werking. In den regel duidt men de eerste stadiën van de begin-

Sluiten