Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

myoom eene bijna kraakbeenachtige hardheid kan verkrijgen, waarmede ook zijn wasdom een einde neemt. Op deze verharding kan dan eene verkalking volgen, doordien zich kalkzouten in het weefsel afzetten. Deze gesteldheid kan tot eene formeele steenvorming leiden, hetgeen evenwel tot de zeldzaamheden behoort. In sommige gevallen komt het tot eene verettering van het myoom.

' Een eigenaardig verschijnsel is het feit, dat een myoom van zelf naar buiten kan geraken, d. i. geboren kan worden. Deze zeer zeldzame gebeurtenis doet zich alleen bij zulke verkalkte myomen voor, die dicht onder het slijmvlies zitten en zoo in de baarmoederholte uitsteken, dat zij weeën verwekken en op deze wijze bijdragen tot hun uitstooting. De in de heksenprocessen der middeleeuwen eene rol spelende geboorten van monsters en steenen, die als bewijs dienden voor den vleeschelijken omgang der ongelukkige „heksen" met den duivel, zijn waarschijnlijk aan zoodanige gebeurtenissen toe te schrijven.

De behandeling der myomen richt zich naar den aard van de door hen veroorzaakte stoornissen en hun omvang. Kleinere gezwellen, die geen bizondere ongemakken veroorzaken, laat men onaangeroerd. De gewoonlijk aanwezige kruispijnen behandelt men als rhèumatischneuralgische pijnen. Anders handelt men met myomen met bloedingen, vooral omdat deze een zoodanige hevigheid kunnen verkrijgen, dat het lichaam in hoogen graad verzwakt wordt en de zieken geheel in verval geraken. In deze gevallen moet ten tijde der bloeding absolute rust in bed gehouden en de bloedvloeiing door medicamenten bestreden worden, waarvan aan de moederkoornpreparaten en de stypticine de grootste beteekenis toekomt. Leiden deze middelen niet tot het doel, dan wordt eene afschrapping der baarmoeder noodzakelijk, ten einde het gewoekerde en met bloed overvulde slijmvlies weder tot eene normale gesteldheid terug te brengen.

De laatste uitweg is eene operatieve verwijdering van het gezwel. De redenen voor dit radicale optreden zijn: onstelpbare bloedingen, ondragelijke pijnen, verschijnselen van drukking in hoogen graad op de buikorganen, alsmede eene overmatige grootte van het myoom met een omhoogdringen van het middenrif en moeilijke ademhaling. In zoodanige gevallen is eene operatie noodzakelijk. Er is echter een aantal artsen, die een vriend van het mes zijn en bij elk myoom, ook al is het volstrekt dragelijk, de operatie aanbevelen, — eene opvatting van de kwaal, die volstrekt niet altijd gerechtvaardigd is.

Een zeer gewichtige factor bij de kwestie omtrent de noodzakelijkheid der operatie is de leeftijd van de zieke. In gevorderde jaren, nabij de overgangsjaren, wordt eene operatie haast zonder uitzondering

Sluiten