Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maagdelijke baarmoeder. De toeneming in omvang is ook aan het gewicht te merken, dat bij het einde der zwangerschap zonder kind gewoonlijk meer dan iooo gram bedraagt. Natuurlijk zijn al deze getallen gemiddelde cijfers, aangezien zich veelvuldige afwijkingen voordoen.

Ook de uitwendige vormen van het bekken nemen aan de verandering deel, doordat de heupen door vetafzettingen voller en breeder worden. Door de groeiende baarmoeder en de daarmede gepaard gaande ruimtebeperking in de buikholte wordt de bloedsomloop zeer,beinvloed. In de venae, d. z. de het bloed naar het hart terhgvoerende aderen, treden ophoopingen op, die in de onderste helft vu.: het lichaam op verschillende wijzen voor den dag komen. De uiterlijke kenteekenen bestaan uit zwellingen en aderspatten aan de beenen, uit aambeien en — wat echter niet steeds het geval is — uit het ontstaan van dikke uitstekende donkerblauwe aderstrepen aan de buitenste schaamdeelen. Het tusschen de schaamlippen zichtbare slijmvliesgedeelte is blauwrood verkleurd, een verschijnsel, dat ook aan de inwendige geslachtsorganen bij onderzoek door middel van den scheedespiegel kan worden waargenomen. De toenemende omvang der baarmoeder is natuurlijk ook aan de werking op de nabij gelegen organen — blaas en endeldarm — merkbaar. De druk op de blaas veroorzaakt vermeerderden drang tot urineloozing, de druk op den endeldarm verstopping of minstens vertraagden stoelgang. Vooral die vrouwen, die reeds van te voren met trage ontlasting te kampen hadden, lijden gedurende de zwangerschap gewoonlijk zeer ten gevolge van deze spijsverteringsstoornissen.

Met de voortschrijdende zwangerschap doen zich opvallende veranderingen der uiterlijke -lichaamsvormen voor. Omstreeks de vierde maand wordt de buik gewelfd, waarbij de buikbekleedselen een merkbare vetafzetting krijgen. Terwijl nu de bovenste huidlagen de vergrooting der baarmoeder steeds volgen, doet de vetlaag dit niet, doch wijkt op sommige plaatsen uit elkander. Deze onderbrekingen in den samenhang van het onderhuidsche vetweefsel doen zich als blauwachtig-witte rimpels voor, die door de buikhuid schemeren en geheel den indruk van diepliggende striemen maken. Men noemt ze daarom ook wel zwangerschapsstriemen (z. afb.). Ook op de dijen en aan de borsten kunnen zij zich ontwikkelen. Zij blijven na de geboorte bestaan.

Een verdere verandering is het ontstaan van een bruinachtige, dikwijls zelfs donkerbruine streep op de middellijn van den buik van de schaamdeelen tot den navel (z. afb.), soms nog verder. Vooral bij brunetten treedt deze donkere kleur gewoonlijk sterk op.

Sluiten