Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Fig. 646.

Band ter ondersteuning van den hangbuik.

kleine bekken opstijgt en zich ongehinderd verder ontwikkelt. Soms echter leidt het tot miskraam, teweeggebracht door de sterke bloed-

overvulling, tengevolge van de afknikking.

Beide — opstijging en miskraam — kunnen uitblijven, zoodat de baarmoeder zich in hare abnormale ligging verder ontwikkelt, totdat zij de haar

ter beschikking staande ruimte volkomen opvult. Op deze wijze kan het tot ernstige beklemmingsverschijnselen van de zijde der pisblaas en den endeldarm komen. De pisbuis wordt zoo samengeperst, dat een ontlediging der blaas onmogelijk is en deze tot een reusachtig gezwel aangroeit, dat tot aan den navel reikt. Evenzoo wordt de darm samengedrukt (z. Fig. 645). Er ontwikkelt zich dus een volkomen pisen darmverstopping. Treden deze verschijnselen na eenige maanden der zwangerschap op, dan moet zoo spoedig mogelijk een medisch onderzoek plaats hebben, om de oorzaken der stoornis weg te nemen.

De behandeling bestaat in ontlediging der blaas door middel van een katheter en oprichting der baarmoeder. Deze taak is volstrekt niet licht en heeft somwijlen ook geen resultaat. In zulke gevallen komt alleen de kunstmatige vroeggeboorte in aanmerking.

Pisopstopping bij hangbuik. Niet elke pisopstopping heeft zoo'n verstrekkende beteekenis als in het hierboven beschreven geval. Zeer dikwijls doet zich in de laatste maanden der zwangerschap voorbijgaande pisopstopping voor, ontstaande door het sterke naar voren

hangen van den buik. Men spreekt dan van hangbuik. Hij komt vooral voor bij vrouwen, die meerdere bevallingen doorstaan en zeer slappe buikbekleedselen overgehouden hebben. Zij plegen zichzelf te helpen, door den buik

met ae nanaen op te houden, waarbij de achterover geknikte blaas mede omhoog geheven wordt, zoodat het urineeren gemakkelijk kan plaats hebben.

fig. 647. De,band omgedaan.

Fig. 648. Van achteren gezien.

Sluiten