Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kraamvrouwenkoorts.

Het grootste gevaar tijdens het kraambed is de kraamvrouwenkoorts, die vroeger duizende en nog eens duizende kraamvrouwen wegrukte. Vooral de kraamzalen werden door dezen vreeselijken geesel zoo bezocht, dat in vele klinieken het sterftecijfer tot 26 % steeg, dus meer dan het vierde gedeelte der verloste vrouwen aan kraamvrouwenkoorts te gronde ging,

De eerste, die de oorzaak dezer verraderlijke ziekte onttiekte, was de Weensche verloskundige Semmelweiss, die haar als eene van buiten af in het lichaam gebrachte infectie, veroorzaakt door onvoldoende zuiverheid bij dokters, vroedvrouwen en studenten bij verloskundige onderzoekingen verklaarde. Door deze wetenschap en de daaruit getrokken leeringen is Semmelweiss in de rij der grootste weldoeners der menschheid geplaatst geworden, want zijne ontdekking heeft tallooze vrouwen het leven gered. Hoe ingrijpend zijne leerstellingen hebben gewerkt, is daaruit te bemerken, dat overal waar zij werden toegepast de sterfte aan kraamvrouwenkoorts op waarlijk verrassende wijze afnam.

De kraamvrouwenkoorts is eene wondziekte, veroorzaakt door het indringen van bacteriën in kwetsuren der geboortewegen of in de baarmoeder. Het inwendige daarvan toch is een enkele groote wondvlakte, waarvan het verscheurde weefsel voor alle soorten bacteriën toegankelijk is en derhalve den voornaamsten toegang voor infectiekiemen vormt. Toch kunnen er van scheede- en bilnaadinscheuringen infectie's uitgaan. Komen nu door de onderzoekende hand voor 'of gedurende de bevalling bacteriën in de scheede, dan kunnen zij in de bij de geboorte ontstane wonden geraken en — al naar gelang zij meer of minder kwaadaardig zijn — plaatselijke ontsteking of kraamvrouwenkoorts verwekken. In vele gevallen komt de infectie eerst na de bevalling in het kraambed tot uiting, als de kraamverpleging onvoldoende en nalatig wordt uitgeoefend.

De kraamvrouwenkoorts is niet één geheel vormend ziektebegrip, doch vertoont zich in verschillenden vorm; de lichtere vormen, die meer plaatselijk zijn, en de zware, die het geheele organisme aantasten en de gevreesde kraamvrouwenkoorts in de ware beteekenis vormen. Uit lichte gevallen kunnen ten slotte ook zware vormen ontstaan.

De plaatselijke kraambedinfecties hebben met de reeds elders besproken onderlijfsontstekingen (z. d.) het uitzweeten van een fibrineus, dikwijls etterig vocht gemeen. Het verloop is meestal zeer langdurig en pijnlijk. Ofschoon het meestal gunstig afloopt, blijven

Sluiten