Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grootste gevaar, daar net stilstaan üer ademnanng tot overlading van het bloed met koolzuur voert en daardoor verstikking veroorzaakt.

De ondervinding heeft geleerd, dat in de meeste gevallen bij het einde der geboorte de eclamptische aanvallen ophouden. Hieruit heeft men geleerd, dat men alles moet doen om zoo snel mogelijk eene voorzichtige verlossing te bewerkstelligen. In de eerste plaats moeten de aanvallen tegengegaan worden, wat door het aanwenden van narcotische middelen wordt bereikt, waaronder morphine, chloraal en chloroform de voornaamste zijn. Zijn de aanvallen voorbij, dan wordt de zieke in een heet bad van ongeveer een half uur gebracht en dan in heete lakens en wollen dekens gepakt. Het gevolg is een sterke transpiratie, waarna de bewusteloosheid allengs verdwijnt en het bevinden zich dikwijls zichtbaar verbetert.

Daar de geboortefunctiën trots de eclampsie een verder verloop nemen, zoo moet de verlossing, zoodra de voorbereidingen voor een deiverloskundige operaties getroffen zijn, door tang of keering worden voltooid. Dikwijls gaat daarmede het einde der eclampsie gepaard, doch in andere gevallen heeft het daarentegen den doodelijken afloop tengevolge. Zelfs bij genezing is het gevaar nog niet geheel geweken, daar zware na-ziekten kunnen optreden, waaronder verlammingen, blindheid, spraakgebreken en krankzinnigheicj^te noemen zijn. Ook nierziekten kunnen er blijvend uit ontstaan.

De oorzaak der vreeselijke ziekte is nog niet vastgesteld, doch is klaarblijkelijk van verschillenden aard. Daar het meest voorkomende begeleidende verschijnsel der eclampsie uit opvallende vermindering der urineloozing en sterk eiwitgehalte der urine bestaat, wordt in zulke gevallen de eclampsie als uramie, d. w. z. als urinevergiftiging (z. uramie) opgevat. Waar daarentegen eiwit ontbreekt, is er waarschijnlijk sprake van eene vergiftiging door eene nog onbekende zelfstandigheid, die mogelijkerwijze door het kind aan de moeder wordt toegevoerd.

Het voorkomen der zwangerschap

De moderne tijd heeft, zooals in vele andere dingen, ook in de beschouwing over het geslachtsleven zulke veranderingen teweeggebracht, dat thans in het openbaar over cïingen wordt gesproken, die vroeger slechts in beperkten kring werden aangeroerd.

De vraag: Mag men voorbehoedmiddelen gebruiken om geen kinderen te krijgen? wordt zelfs nog heden door een groot getal menschen afgekeurd en afwijzend met neen beantwoord. Zij bet roepen zich op het bijbelwoord; „Zijt vruchtbaar en vermenigvuldigt u", en vergeten volkomen, dat de sociale en maatschappelijke omstan-

Sluiten