Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen, die reeds tanden hebben en zich in een aanval in de tong bijten, met bloed vermengd wordt. Zoo'n aanval duurt slechts eenige minuten, die echter aan de angstige omgeving een eeuwigheid toeschijnen. Dan nemen de stuiptrekkingen af en de stijve ledematen worden leniger, doch het kind ligt nog in diepe bewusteloosheid, al wordt ook de uitdrukking en de gelaatskleur beter. Deze verbetering is echter gewoonlijk slechts schijn, want in de meeste, gevallen treedt na korten tijd een nieuwe aanval op. Zoo kunnen de krampen zich dikwijls achter elkaar herhalen, waarbij gedurende den geheelen tijd een volkomen gevoelen bewusteloosheid voorkomt. Hoe langer de aanvallen aanhouden, des te grooter is het gevaar.

Lichte aanvallen zijn gewoonlijk reeds voorbij als de te hulp geroepen dokter verschijnt. Het kind bevindt zich dan nog in bewusteloozen toestand of ligt in diepen slaap verzonken, zonder dat men iets bijzonders aan hetzelve kan bemerken. Als het doorslaapt, zonder dat een nieuwe krampaanval intreedt, dan is het niet zelden den volgenden dag weder geheel in orde, alsof er niets is voorgevallen. Niettemin moet men vroeger of later op eene herhaling van den aanval bedacht zijn, daar het maar zelden voorkomt, dat krampen zich slechts éénmaal vertoonen.

De oorzaken der krampen bij kleine kinderen zijn verschillend, doch het komt voornamelijk door de prikkeling der spijsverteringsorganen, alsmede door de Engelsche ziekte (Rachitis). Iedere bovenmatige voeding kan bij kleine kinderen stuipen tevoorschijn roepen, die, na uit maag en darm snel het overtollige te hebben verwijderd, weder spoedig ophouden. Daarentegen zijn kinderen, die aan Engelsche ziekte lijden, zoo licht in hun zenuwstelsel geraakt, dat daardoor reeds krampen kunnen ontstaan, terwijl de oorzaak zeer gering kan zijn.

De oorzaak kan echter ook in de hersenen zelf liggen, zoodat de krampen het voorkomen van een hersenziekte of de eerste teekenen van epilepsie verkrijgen. In andere gevallen zijn zij het begin van een snelafloopende infectieziekte, zooals men dit bij longontsteking, hersenvliesontsteking (meningitis), e. a. dikwijls genoeg kan opmerken.

Vele moeders nemen krampaanvallen van hun kind tamelijk licht op en troosten zich met de bekende „tandenstuipen". Deze beschouwing is even onjuist als gevaarlijk, daar tandenstuipen bij gezonde kinderen zoo goed als nooit voorkomen. De door het tanden krijgen veroorzaakte prikkeling van het zenuwstelsel is slechts een toevallige oorzaak, de grond moet men steeds in andere ziekelijke storingen zoeken. Uit de verscheidenheid der oorzaken blijkt het gewicht om deze vast te stellen, teneinde de methode der behandeling uit te kiezen. Braak-

Sluiten