Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De stemspleetkramp bestaat uit het plotseling gebrek aan adem tengevolge van eene krampachtige vernauwing of sluiting van de stemspleet, d.Xv.z. het aan de stembanden grenzende deel van het strottenhoofd, waardoor de lucht wordt aangevoerd. Bij den eenvoudigsten aanval staat de adem slechts weinige seconden stil, waarop een paar piepende ademhalingen volgen, als bewijs, dat het krampachtige toesluiten wordt verminderd. Zoolang de eigenlijke kramp aanhoudt, is het ademhalen ten eenenmale onmogelijk. Daardoor zijn die aanvallen het meest te vreezen, waarbij het stilstaan der ademhaling buitengewoon lang aanhoudt en geen piepend geluid wordt vernomen.

Gedurende den aanval zelf werpt het kind zich met geweld achterover en verdraait de oogen. Het gezicht wordt bleek, terwijl zich om mond en neus een blauwachtige glans vertoont, armen en beenen zijn uitgestrekt en in erge gevallen verdwijnt het bewustzijn en doen zich algemeene krampen voor. Somtijds blijft de stemspleetkramp bij één aanval beperkt, maar in de meeste gevallen herhaalt deze zich meer of minder dikwijls. Intusschen blijft het bevinden gewoonlijk goed, vooral bij lichte aanvallen. Het lijden kan weken-en maandenlang aanhouden en met volle genezing eindigen, doch ook een doodelijken afloop hebben, welke dan gedurende den aanval intreedt

De behandeling is tweeledig: de enkele aanval en de Engelsche ziekte als oorzaak daarvan te bestrijden. Gedurende den aanval houdt men het kind rechtop en besprenkelt gezicht en borst met koud water, waarop gewoonlijk de ademhaling met het piepende geluid weder begint. De wijze van herstelling wordt met de behandeling der Engelsche ziekte gelijk gesteld en moet hierin worden nagevolgd.

Van practisch gewicht is eene omstandigheid, die in de meeste gevallen met doodelijken afloop samenhangt, en waarvan de kennis derhalve niet alleen tot de dokters moet worden beperkt. In den angst van den aanval van verstikking, als het kind met alle macht probeert lucht in te ademen, kan de tong dermate naar binnen worden medegesleept, dat zij wordt dubbel gevouwen en met de punt aan het gehemelte ligt. Het gevolg is het afsluiten van het strottenhoofd van den luchttoevoer en daardoor spoedige verstikking. Derhalve moet telkens, als zich verschijnselen van verstikking voordoen (blauw worden in het gezicht), de vinger in den mond worden gestoken en nagegaan worden, hoe de tong ligt en deze zoo noodig worden omgeslagen en naar voren worden getrokken.

Geneeskundige behandeling is van begin af aan noodzakelijk, daar onder bepaalde verschijnselen ook bedwelmende middelen tegen te veelvuldige aanvallen moeten worden aangewend.

Sluiten