Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men tioor het er onderschuiven van een zachte rol

(watten) onder het einde van het onderbeen, zoodat de voet zweeft en

de onderlaas: niet

f ig. 751. tiet noog leggen aer leaematen.

Deze rol kan afwisselend van het eene onder het andere been ge schoven worden, om een afwisseling der ligging mogelijk te maken er geene vermoeiing der spierente doen ontstaan. De rug van den zieks moet dagelijks worden nagezien, gewasschen en met een zachten doek afgedroogd worden. Ter voorkoming kan men de huid dikwijls met citroensap, azijnwater of Fransche brandewijn afwrijven. Vertoont zich niettemin het eerste teeken van drukking in den vorm der genoemde roode vlek, dan legt men een met boorzalf bestreken stuklinnen daarover. In dit geval moet echter direct deskundig advies worden ingeroepen, opdat niet reeds een werkelijke wond ontstaat.

Het doelmatigste voorwerp ter voorkoming daarvan is het windkussen, vooral de luchtringen, waardoor de zieke plaatsen van iederen druk worden bevrijd. Voor zeer verzwakte of over 't algerrfeen gevoelige zieken, die windkussens niet kunnen verdragen, zijn waterkussens nood zakelijk (z. Fig. 753). Deze zijn veel grooter dan de windkussens, zoodat zij voor den geheelen romp zijn, en worden met warm water gevuld. Men moet er echter voor zorgen, dat zij voldoende gevuld zijn, wat men daaraan bemerkt, dat de erop gelegde arm den inhoud water van het kussen slechts met eenige inspanning kan verdringen.

In ieder geval moet de ligging niet alleen gemakkelijk zijn, doch er moet ook voor dageli jk sch e verversching en luchten van het bed worden gezorgd. Lichte zieken kunnen gedurende dien tijd opstaan en zich in de kamer er naast ophouden, het best op een sofa liggend. Voor zware zieken richt men het best het zoogenaamde „wisselbed" in, d. w. z. de zieke wordt op de vroeger beschreven wijze opgeheven en in een tweede bed gedragen, waarin hij tot na verversching van zijn

Sluiten