Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

water, die alle paar minuten moeten worden ververscht, of men legt er een ijszak op.

Al naar de plaats der ziekte kan het aanwenden van ijs op de ver-

schillendste plaatsen noodzakelijk zijn, met welke omstandigheid de verschillendste de betr. afb.).

Fig. 783. Draadkooi met ijszak.

vormen der gummizakken rekening houden (vergelijk Voor den hals dienen ijsdassen, voor het hart de hart¬

zak, voor het oor de achter of er om heen te leggen zak, die met banden kan worden vastgemaakt, en voor ziekten van den ruggegraat of van het ruggemerg slangvormige gummizakken. In vele gevallen is de gevoeligheid van de zieke plaats zóó groot, zooals bijv. bij buikvliesontsteking, dat de druk van den ijszak niet verdragen kan worden. Men bevestigt deze dan zoodanig aan de draadkooi (Fig. 783), dat hij de noodige koude werking uitoefent, zonder bet lichaam aan te raken.

Zoo nuttig het gebruik van ijs ook is, zoo zijn toch bepaalde voorzorgsmaatregelen noodzakelijk. De ijszak — om het even voor welk deel van het lichaam — mag nooit lang blijven liggen, daar de aan de aanhoudende koude blootgestelde huid bevriezen en branderig kan worden. Men moet derhalve alle 2—3 uren den ijszak afnemen en eerst na verloop van een half uur er weder opleggen, nadat men zich door het voorzichtig betasten der betr. plaats ervan overtuigd heeft, dat de huid weder warm is. Voelt deze daarentegen nog zeer koud aan, dan is het zekerder, nog wat te wachten. De ijszak wordt ook niet op de bloote huid gelegd, doch op een handdoek, die direct op de huid ligt.

De ijszak mag nooit zoo gevuld zijn, dat de gummi sterk gespannen staat. De gewone ijsblaas, die toch het meest in gebruik is, wordt slechts half gevuld. Om juist af te meten, legt men den zak op de platte hand, waarbij deze zich uitspreidt en aantoont of hij niet te vol en te zwaar is. Van tijd tot tijd wordt het ijswater uitgegoten en door versch ijs vervangen.

Het ijs wordt echter bij de verpleging van koortslijders ook inwendig gebruikt. Tegen den brandenden dorst helpt het slikken van ij spillen uitstekend, die de grootte van een kleine kers hebben en met een theelepel in den mond worden gestoken, waar zij langzaam smelten.

Sluiten