Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bloedingen uit inwendige organen. Practisch van het meeste gewicht is de handelwijze bij eene longbloeding, tot de komst van den

dokter. De zieke wordt direct in bed of op een sofa gelegd, in eene gemakkelijke, doch met het hoofd wat hoogere ligging, en voorgeschreven zich volkomen rustig te houden, niet te spreken en, zooveel mogelijk het hoesten te onderdrukken. Op de borst wordt een koude omslag gelegd, die echter slechts zeer licht en geen druk uitoefenen mag. Bovendien laat men hem sloksgewijze koud water drinken, nog beter stukjes ijs slikken, wanneer men dit kan verkrijgen.

De zelfde maatregelen gelden .. , 8ö2'

■ ^ Vingerdruk op de halsslagader

bij het bloedbraken, alleen met

dit verschil, dat de koude omslagen op de maag gelegd worden.

Beenbreuken.

De uitvoerige beschrijving der beenbreuken vindt men onder „Ziekten der beenderen" en kan daar worden nagelezen. Hier zal alleen worden aangetoond, hoe men de eerste hulp moet verleenen, om den verongelukte vanaf de plaats des onheils te kunnen transporteeren.

Dat een lid gebroken is, is dikwijls reeds aan de veranderde houding door de kleederen heen te bemerken. Is dit echter niet het geval, doch vermoedt men een beenbreuk, dan moet het gekwetste lid van zijne omkleedsels worden ontdaan. Tot dit doel worden de kleederen opengesneden, niet uitgetrokken, daar men anders den verongelukte niet alleen hevige pijnen veroorzaakt, doch ook gevaar bestaat, dat de wond wordt verergerd.

Door onbekwame, vooral echter door overbodige manipulaties, kan uit een eenvoudige breuk een gecompliceerde ontstaan, d. w. z. uit een ongevaarlijke verwonding eene zeer zware en gevaarlijke.

Blijkt de verwonding een beenbreuk — zonder of met doorsteking der huid — te zijn, dan moet het gebroken lid gespalkt worden, opdat de zieke zonder gevaar getransporteerd kan worden. De grootste en meest voorkomende fout bestaat in het vervoeren zonder inachtneming van dezen voorzorgsmaatregel. Welk groot nadeel daaruit

Sluiten