Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meermalen door, opdat het water er uitloopt, en de pijnlijke spanning vermindert.

Dan gaat men over tot verlichting van de razende pijnen. Koude omslagen vergrooten de pijn, terwijl lauwwarm \vater verzachtend werkt. Het beste zijn echter zulke middelen, die de brandwonden aan den invloed der lucht onttrekken en tegelijkertijd pijnstillend werken. Een voortreffelijk middel is de brandzwachtcl „Bardella", die niet alleen de pijn verzacht, doch ook — vooropgesteld, dat de verbranding niet te groot is — eene vlugge genezing begunstigt.

Voortreffelijke diensten bewijst ook de brandzalf, ook brandolie genoemd, door hierin gedoopte strooken linnen op de verbrande plaatsen te leggen.

Waar deze middelen niet bij de hand zijn, worden huismiddelen toegepast. Brandwonden hebben, zooals reeds medegedeeld, eenc luchtafsluitende bedekking noodig, waarvoor in de eerste plaats iedere soort olie kan worden genomen, waarmede dj verbrande plaatsen worden ingesmeerd. Voor hetzelfde doel kan men vet, boter, reuzel, eiwit, meel, talk, dubbelkoolzure natron gebruiken. Over deze vloeibare of poedervormige bedekking legt men dan rijkelijk watten en bevestigt deze met een doek of een zwachtel.

Het spreekt vanzelf, dat intusschen reeds voor geneeskundige hulp gezorgd moet zijn.

Het komt dikwijls voor, dat een oorspronkelijk kleine brand grooter wordt door ongeschikte po-gingen tot blussching. Zoo mag men niet probeeren brandende petroleum en terpentijn met water te blusschen, dat de brandende vloeistof eenvoudig verder spoelt, zonder de vlammen te blusschen. Men neemt integendeel zand of natte doeken, werpt ze op het vuur, dat op deze wijze verstikt.

Zijn brandwonden door etsmiddelen, zooals ongebluschte kalk, foog of speksteen, ontstaan, dan bevochtigt men ze eerst rijkelijk met water en dan met een zuur, zooals water met azijn of citroensap. Dan doet men er olie op, zooals bij verbrandingen.

Omgekeerd worden veretsingen door bijtende zuren, zooals zoutzuur en salpeterzuur, na eene rijkelijke bevochtiging met water, met eene alkalische vloeistof - soda of kalkwater - behandeld. (Zuren en alkaliën heffen hunne werking wederzijds op.)

Bij verbranding met zwavelzuur mag geen water ter bevochtiging gebruikt worden, daar zwavelzuur met water eene zeer sterke hitte ontwikkelt, zoodat de pijnen ondragelijk worden. De verbrande plaats wordt integendeel voorzichtig met een drogen doek afgeveegd en dan eerst als boven aangegeven behandeld.

Sluiten