Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blauwachtige kleur. Het lichaam is stijf en de uitstekende deelen hard bevroren.

Nooit mogen bevrorenen onmiddellijk in een warme ruimte gebracht worden, daar zij dan in 't geheel niet meer te redden zijn. Men moet hen integendeel in een koude ruimte brengen. Daar kleedt men ze voorzichtig uit, door alle kleedingstukken open te snijden, opdat bij het uittrekken daarvan de stijf bevroren ledematen niet breken. De verwarming mag slechts langzaam aan geschieden. Men wrijft derhalve het lichaam of met sneeuw in of met koude natte doeken, totdat de ledematen wat buigzamer zijn geworden. Intusschen maakt men kunstmatige ademhalingsbewegingen, zooals bij drenkelingen (z. Verdrinken) worden toegepast. Zoodra de eerste zelfstandige ademhaling zich vertoont, kan de zieke in een matig verwarmde ruimte gebracht en met een koud laken toegedekt worden. Eerst na eenigen tijd kan men het lichaam met warm gemaakte doeken wrijven.

Intusschen probeert men de levensgeesten door reukmiddelen wat op te wekken. Heeft men geen geest van salmiak, aether of scherpen azijn bij de hand, dan neemt men in stukken gesneden uien. Zoodra de zieke kan slikken, laat men hem teugsgewijze van een koude vloeistof of wijn drinken.

Dezelfde behandeling wordt bij het bevriezen van enkele ledematen toegepast. Blijven deze echter bewegingloos, zoodat het gevoel niet terugkeert, en worden zij bovendien blauw en opgezwollen, dan is er geen hoop meer op hun behoud. Zij sterven dan op de wijze van verbranding af.

V erstikking.

Sterfgevallen door verstikking ontstaan meestal door het inademen van vergiftige gassen, vooral door lichtgas en kolendamp. Vooral de kolendampvergiftigingen kwamen vroeger verbazend veel voor, toen de kachels nog niet hermetisch waren afgesloten, doch slechts schuiven hadden, die, wanneer zij te vroeg werden gesloten, een volkomen verbranding verhinderden en daardoor de vorming van kolendamp te voorschijn riepen. Gelukkig is deze moorddadige inrichting bijna geheel verdwenen.

Behalve lichtgas en kolendamp kosten ook de mijngassen aan veel menschen het leven. Deze gassen verzamelen zich in zinkputten, bronschachten, mijnen en diepliggende buisleidingen, waaruit het feit te verklaren is, dat bijna uitsluitend arbeiders van dergelijke bedrijven daarvan het slachtoffer worden.

Dringen vergiftige gassen in de longen,'dan= ontstaat er benauwd-

Sluiten