Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het haar voltrekt zich diep in de huid, aan den voet der haarwortels, en men kan hieruit onmiddellijk de gevolgtrekking maken, dat de veelgeprezen baard- en haargroeimiddelen wel den fabrikant, doch niet het haar ten goede komen, daar al deze middelen niet zoo ver kunnen doordringen, dat zij den haarwortel, waaruit de haargroei ontstaat, bereiken of beinvloeden. Inwendig kan een veelvuldig gebruik van haverspijzen den haargroei bevorderen, want het havermeel bevat een beduidend percentage aan kiezelzuur, dat den haargroei ten goede komt. Voor alles behoede men zich tegen het gebruik van geheime middelen als haargroeimiddelen, want deze bewerken meestal eene ontsteking der hoofdhuid. Alle ontstekingstoestanden, ook al zijn zij van geringe beteekenis, kunnen bij langen duur het uitvallen der haren tengevolge hebben. Specialiteiten raden aan het haar iederen morgen met rozemarijnhaarwater (borax 3,0, rozemarijnwater 150,0, glycerine 7,5) te wasschen of te bevochtigen. Men kan ook in de plaats daarvan de hoofdhuid, wanneer deze erg droog is, 's morgens wat inwrijven met benzoëvaseline (gele vaseline 30,0, tinctuur van benzoë 1,5, 1 druppel rozenolie) of met het algemeen in' den smaal vallende eigeel.

Het voornaamste middel tot behoud van den haargroei is regelmatige ^reinigen van den haarbodem, opdat deze niet door pomade, stof en afgestooten huidschilfers worde verstopt, doch men behoede zich voor te sterk kammen; daar de meeste ziekten van den haarbodem van besmettelijken aard zijn, neme men zich in acht voor het gebruik van vreemde kammen of tegen het bekende haarwalsen bij den kapper.

Velen hebben zich bij den kapper haaruitval op den hals gehaald. Dat sterk zweeten op het hoofd, drukking van hoed of helm, uitputtende ziekten van verschillenden aard haaruitval veroorzaken, is bekend. Eveneens werken wasschingen of douches met koud water beslist nadeelig.

Een eenvoudig, maar werkzaam haargroeimiddel is warm zemelwater, dat men verkrijgt door drie tot vier eetlepels vol tarwezemelen op een liter water een goed kwartier te laten koken en dan door een haarzeef of een linnen doek te gieten.

Urineafdrijvende middelen.

Hiervoor komt in de eerste plaats koud water in aanmerking. Koud water van io° C veroorzaakt volgens proefnemingen door hofraad Dr. med. C. Röse („Balneologische Zeitung" van 20 Augustus 1912) eene sterkere urineloozing dan warm water van 40° C. In som-

Sluiten