Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Koorts, koortsachtige (acute) ziekten en koortsmiddelen.

CD (=>

Koorts uit zich door verhoogde lichaamstemperatuur, is echter geen ziekte op zichzelf, doch slechts een ziekteverschijnsel. Eene lichaamswarmte boven ongeveer 38° C toont slechts aan, dat het lichaam ziek is. De begeleidende verschijnselen bestaan uit: versnelden polsslag, zwakte, dorst, snelle ademhaling, gebrek aan eetlust, zwakke spijsvertering, koude en warme rillingen.

Koorts kan langzaam beginnen, maar ook plotseling opkomen; in het laatste geval gaat de verhooging der lichaamstemperatuur in het inwendige lichaam met een voorbijgaande afstrooming van het bloed gepaard, waardoor huiveringen met beven en tandenklapperen wordt veroorzaakt.

Bij alle koortslijders moet de temperatuur dagelijks tweemaal met een thermometer worden opgenomen; men legt dezen daartoe in de okselholte of steekt hem in den endeldarm.

Tempei^ituur bij gezonden: 36,5—37,5° C, 38—39 geeft een weinig koorts aan, 39—40 hooge, boven 40 een zeer hooge koorts. Door deze metingen heeft eene familie een maatstaf, of zij misschien midden in den nacht om een dokter moet sturen, of dat zij het kan wagen voorloopig zelf de behandeling aan te vangen. Hierbij zij er op gewezen, dat men aan geen zieke na het opnemen van de temperatuur den thermometer mag laten zien. Dat verontrust hen slechts! Men mag zelfs den thermometer niet in de ziekenkamer laten liggen, want wantrouwende, angstige zieken nemen gaarne in 't geheim de temperatuur op en schiikken over de hoogte van de koorts, die men hun heeft verzwegen.

NI

Hoe moet men de koorts behandelen?

Hippokrates- leerde ons reeds: Koorts reinigt het lichaam als een vuur. Het lichaam bezit zelf de beste geneesmiddelen. Het gebrek aan eetlust bij koorts is reeds eene aanwijzing der natuur, die tracht geen

■trorKranrlinrrccf-nffpn pan Vipf" hlnpd tnfi t.ft VOfiren. doch door VerhOOPde

Sluiten