Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verklaring bij de plaat: Onderzoek der urine.

De urine is naast het zweet de voornaamste afscheiding van het menschelijk lichaam. Het groote belang dezer afscheiding zal dengene duidelijk zijn, die weet, dat de urine de vergiftige, stikstofhoudende eindproducten van de stofwisseling bevat " De urine, welke in de nieren door een filtratieproces wordt gevormd, geraakt door de zoogenaamde urineleiders in de blaas en wordt hieruit zonder moeite naar buiten geloosd.

Kleur der urine. Onder normale omstandigheden vertoont zich de urine lichtgeel, helder. De schaars geloosde, zoogenaamde koortsurine is belangrijk donkerder gekleurd. Op eene bijmenging van bloed wijst de rood gekleurde urine. Intusschen is hierbij in aanmerking te nemen, dat het somwijlen zich voordoende helder roode bezinksel, steenpoedersediment genoemd, alleen uit urinezure zouten bestaat, dus met bloed niets gemeen heeft. Deze zouten lossen bij verwarming spoedig op. Voorkomende mengingen van galsteen verleenen aan de urine eene bruinroode kleur, terwijl sommige medicamenten zooals b. v. antipyrine, haar donkerbruin, ja zelfs zwart kunnen kleuren.

De hoeveelheid der urine. Bij een volwassen, gezonden mensch wordt als gemiddelde hoeveelheid binnen 24 uren 1 liter aangenomen. Deze maat kan, ja moet aan belangrijke schommelingen onderhevig zijn, inzooverre, als de te loozen hoeveelheid urine afhankelijk is van de hoeveelheid vloeistoffen, die men aan het lichaam toevoert. Er zijn bij de urineloozing twee gevallen, waaruit eene ziekte der inwendige organen is op te maken: vermeerdering en vermindering der normale hoeveelheid. Bij hartkwalen, bij suikerziekten, bij de zoogenaamde verschrompelde nieren en diabetes doet zich eene vermeerdering der dagelijksche hoeveelheid voor: het tegendeel, dus eene vermindering is op te merken, wanneer het gaat om koortsziekte, waterzucht en die kwalen, die, zooals bij de cholera, buikloop enz. met hevige diarrhee gepaard gaan. Bloed, etter, suiker en eiwit zijn de praktisch gewichtigste bijmengingen bij de urine.

Bij het stil staan der urine in een puntglas, zijn bloed en etter aan het waarnemende oog zonder meer zichtbaar; daarentegen zijn suiker en eiwit alleen door scheikundige onderzoekingen aan te toonen. Bevat de urine bloed of etter, dan wijst dit op inwendige kwetsuren of zware catarrhen van de inwendige slijmvliezen. Eiwit in de urine wijst steeds op organische ziekte en prikkeling van het niergevlecht; is ten'slotte suiker in de urine aan te wijzen, dan heeft men met zekerheid met eene stofwisselingsziekte (de zoogenaamde suikerziekte) te maken.

De reactie der urine is zuur. Urine op een stukje blauw lakmoespapier gedropen, kleurt dit rood. Wordt daarentegen rood lakmoespapier door urine blauw gekleurd (alkalische reactie) dan wijst dit op eene etterige blaascatarrhe; er zijn gistingsprocessen in de blaas.

Ürineonderzoek.

1. Bloedurine. 9. Door suikerhoudende urine 12. Nylaudersche suiker-

2. Steenpoedersediment. wordt fcoperoxydhydraat proef.

3. Etterig bezinksel. gevormd, dat met blauwe 13. Proef van galkleurstof. 4 Koken der urine. kleur opgelost wordt en 14. HeUersche bloedproef.

5. Normale urine. geeft , 15. Diazoreactie.

6. Onderzoek der reactie . vorwarm j. 16. Peptonproef.

7. Kiwitbezlnksel na het r<)Jo(le y door* af. 17. Melamneproef.

koken en bijmenging van scheiden van koper- l8' f^Trinc Van Sal'Cyl

8. Urine, vrii van suiker, lost oxydul suikerproet \ol Aanwijzing van broom bij het koken kopersulfaat Sens in de urine.

nier op, groenachtig gele n. Mooresche suikerproef. kleuring. Kastanjebruine kleur.

Sluiten