Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Blaaskramp,

begeleidt dikwijls blaascatarrh en blaassteenen. Een voortreffelijk huismiddel is thee van gele stroobloemen, immortellenthee, ook hondsroosthee. Of men neemt twee deelen schaafstroo, twee deelen sleepruimebladeren, drie deelen boschbessen, twee deeleh eereprijs, drie deelen duizendblad en kookt hier een thee van, waarvan men dagelijks naar behoefte drinkt. Heete zitbaden, heete omslagen op de omeevine van de blaas. 5

Blaaslijden in het algemeen.

Schaafstroo 2 eetl. Pijnboomenspruiten i eetl

Stalkruid(wortel) i „ Hopbloesem i

Peterseliezaad i n Berendruifbladeren 4

1 eetlepel van dit mengsel op liter = een groote kop kokend water, acht tot tien minuten laten trekken, er dagelijks meermalen een kopje warm van drinken.

Bleekzucht, bloedarmoede.

Deze toestanden van bloedbederf (dysaemie), naast de neurasthenie (zenuwzwakte), verleenen aan de tegenwoordige kultuurmenschheid hun eigenlijk karakter. De behandeling moet eene vergiftonttrekking van het lichaam en herstelling van een juisten bloedsomloop nastreven. \ ooral is eene methodische ademkuur in gezonde lucht, alsmede het gebruik van lucht en zonnebaden werkzaam. IJzerpreparaten, die door het bloed in het geheel niet worden opgenomen, zijn schadelijk voor tanden en maag. Natuurlijke plaatsvervanging biec'en ijzerhoudende kruiden, naar hun gehalte: salade, spinazie, andijvie, boerenkool, wartelen, aardappelen. Citroensap in plaats van azijn.

Bloedarmoede, zie bleekzucht, bladz. 1185.

Bloedbraken wijst in den regel op een maagzweer.

Bloedbraken en bloedhoesten zijn niet altijd onmiddellijk streng te onderscheiden. Bloedbraken is, wanneer er geen uitwendig geweld is gebruikt, het gevolg eener veretsing van het maagslijmvlies door het scherpe maagsap bij bloedarmen, meestal van het vrouwelijk geslacht, dus het gevolg eener maagbloeding, bij het braken verschijnt rood of zwartgekleurd bloed. Bij eene longbloeding is het bloed lichtrood, schuimend en is hoesten voorafgegaan. In vele gevallen kan eene maagbloeding van eene longbloeding zelfs door een deskundige moeilijk onderscheiden worden. Bij het bloedbraken evenals bij het bloedhoesten moet de zieke, al naar de hevigheid der bloeding, meerdere dagen in bed blijven. Bij blced-

Sluiten