Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deren wel kunnen zuigen, maar dat de lucht niet uit de maag ontwijken kan en dat het kind daardoor na kort te hebben gedronken, weigert meer te nemen en gaat gillen, en ten slotte braakt. Er bestaat dan een „aérophagie par spasme". Volgens anderen ontstaat er door de spasmus cardiae, een beeld, dat zeer veel gelijkt op dat van de ruminalie (herkauwen) waarvan het alleen verschilt in zooverre dat het weer naar boven wurgen van de melk begint, zoodra het kind begint te zuigen, en dat het duidelijk blijkt, dat de melk niet in de maag is geweest. Wanneer de melk met de sonde, die in de buurt van de cardia eenige tegenstand ondervindt, wordt ingegoten, dan blijft bovendien het herkauwen uit.

De therapie bestaat tegen de aerophagie door cardiospasmus volgens Lesage in zeer frequente voeding (elk uur een paar minuten), terwijl tegen het herkauwen door cardiospasmus sondevoeding aan te bevelen is.

Ook bij oudere kinderen zijn enkele gevallen') van cardiospasmus beschreven, waarbij de oorzaak gezocht werd in een neurose. Bij deze kinderen wordt na elke slok gebraakt en blijft de sonde bij de cardia steken. Ze genezen door psychische therapie, waarbij reeds het inbrengen van de sonde meestal een krachtig hulpmiddel is. Het is niet bekend, of het beeld op een Röntgenfoto na het drinken van bismuthpap hetzelfde is als bij de cardiospasmus van volwassenen.

') H. Freünd, Monatss. f. Kinderhlk. 1903. Bd. II, p. 15.

Sluiten