Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben. Dit is ongetwijfeld een verkeerde interpretatie door onbekendheid met de gang van de normale vertering van de melk in de maag.

Het verschijnsel haematemesis komt bij kinderen niet dikwijls voor, en als het aanwezig is, dan is het bijna altijd het gevolg van een algemeene ziekte (purpura, sepsis) en niet een symptoom van een maagziekte. Spoortjes bloed worden dikwijls uitgebraakt door zuigelingen, die eenige dagen honger hebben geleden, en in het bizonder door zuigelingen met pylorospasmus. Groote bloedingen uit de maag zijn bij kinderen zeer zeldzaam. Bij pasgeborenen komt haematemesis iets vaker voor dan bij oudere kinderen.

PHYSISCHE DIAGNOSTIEK.

De methoden, die tot het gebied der physische diagnostiek behooren, helpen ons ook bij kinderen op verschillende manier bij het stellen van de diagnose. Hier kan men met behulp van de clapotage en de percussie (soms ook reeds door inspectie alleen) de grootte van de maag en de ligging van de maag bepalen.

Dat deze methoden vrij gebrekkig zijn, is nog weer ten overvloede gebleken, toen het Röntgen-onderzoek algemeen bij maaglijders is toegepast, en daarbij de maag een geheel andere vorm vertoonde, als men vroeger gemeend had. Speciale beteekenis moet men toekennen aan het zichtbaar zijn van de peristaltiek van de maag, welk verschijnsel bijna altijd wijst op een afsluiting of vernauwing van den pylorus, en vrijwel pathognomonisch is voor de congenitale pylorospasmus der zuigelingen. Sommigen kennen een ongeveer even groote waarde voor de herkenning van deze ziekte toe aan het voelbaar zijn van een tumor rechts boven den umbilicus: de gecontraheerde pylorus.

.Bij sterke uitzetting van de maag vindt men de onderste grens lager staan dan de navel en is ook de rechter grens ver over de mediaanlijn heen verschoven. Soms kan men dan ook het succussiegeruiscli (Hippocrates) opwekken door het kind heen en weer te schudden. Deze succussie wijst op een ectasie van de maag, wat niet geldt voor de clapotage, d.i. het klotsen van de maaginhoud ter plaatse waar men op de maagwand met twee vingers klopt.

CHEMISCHE METHODEN.

De chemische methoden van diagnostiek kunnen bij oudere kinderen vrij gemakkelijk worden toegepast. Zij stellen ons in staat om een oordeel te krijgen over de maagsapafscheiding. Een uur na een proefontbijt, dat bij kinderen de helft kleiner wordt gekozen dan de gebruikelijke 50 gr. brood en 250 M3. water, wordt de maag leeggemaakt met een maagsonde. De aldus

Sluiten