Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SYMPTOMEN.

Bij de schifting der verschijnselen om uit te maken wat men wel en wat men niet tot de darmcatarrh mag rekenen, blijkt er voor dit syndroom niet zoo heel veel over te blijven.

Met uitzondering van de zeer ernstige vormen van darmcatarrh waarbij geen faeces voor den dag komt en waarvan de cholera sicca en de cholera infantum sicca typische voorbeelden zijn, bestaat er bij een darmcatarrh vrijwel altijd diarrhoe. Het kind heeft meerdere malen per dag ontlasting, en deze ontlasting is te dun, soms alleen breiachtig soms geheel vloeibaar. Altijd zijn er met de faeces gemengd grootere of kleinere hoeveelheden slijm. Daarbij klaagt het kind altijd over buikpijn, die in aanvallen erger pleegt te worden, waarbij het kind bleek wordt, maar die in den regel niet heel heftig is. De pijn wordt bij de dundarmcatarrh ongeveer altijd aangegeven om de navel heen, terwijl bij colitis wel eens nauwkeurig de plaats van het colon of van de flexura sigmoïdea wordt aangewezen. Door een begeleidende maagcatarrh is de eetlust verminderd, en heeft het kind vaak gebraakt of is misselijk geweest. Wanneer er een duidelijke colitis bestaat, dan wordt het kind geplaagd door heftige tenesmi, waarbij het telkens op de pot wil en er niet van wil opstaan. De ontlasting is bedekt met bloederig gestreept of gekleurd slijm, dat af en toe óok zonder faeces voor den dag komt. De buik is bij deze darmcatarrh meestal wat opgezet door meteorisme en diffuus een weinig gevoelig bij druk. Slechts bij de acute colitis wordt dikwijls eenige meerdere drukpijnlijkheid gevonden in de streek van de flexura sigmoïdea, die men als gevoelige gecontraheerde streng kan voelen.

liet hangt verder van allerlei omstandigheden af, of er een vermeerderde gisting of een te sterke rotting (zie boven) aanwezig zullen zijn. Tot de verschijnselen van een darmcartarrh, waarvan ze soms de oorzaak, soms het gevolg zijn, behooren eigenlijk geen van beide symptomengroepen.

De verschijnselen van algemeenen aard, die men bij een darmcatarrh aantreft, zijn slechts voor een deel rechtstreeksche gevolgen van de darmaandoening.

Wanneer een kind bleek en slap wordt, vermagert en er slecht uitziet, en het heeft tegelijkertijd een darmcatarrh, dan kan het wel zijn, dat deze symptomen daarvan afhankelijk zijn en dan zijn toe te schrijven aan een slechte resorptie of aan een geringe intoxicatie van uit de zieke darm. Maar veelal moet men zich de vraag stellen, of niet de oorzaak van de darmcatarrh ook deze symptomen van slapte en vermagering heeft teweeggebracht, zooals bij vele infectieuze enteritiden het geval zal blijken te zijn. Boven-

Sluiten