Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

APPENDICITIS.

SYMPTOMEN.

Hoewel plotseling beginnend met braken en buikpijn., soms zonder koorts, meestal met meerdere of mindere verhooging van de temperatuur verloopend, is de appendicitis bij kinderen toch een verraderlijke ziekte. De buikpijn is meestal vrij heftig, wordt bij aanvallen nog wat erger, en wordt gelocalizeerd onder in de buik of om de navel heen als het kind nog jong is en slechts op de typische plaats van Mac Bukney als het kind ouder is en goed weet waar te nemen en aan te geven. Soms bestaat er eenige pijn met urineeren, vooral als de appendix in het kleine bekken reikt, of pijn naar de rug toe als de appendix naar achteren ligt, of wordt geklaagd over pijn in de streek van de hepar bij een overeenkomstige ligging van de zieke darm.

Het braken kan het allereerste verschijnsel van de ziekte zijn, maar treedt meestal pas op, nadat eerst over pijn is geklaagd. Het herhaalt zich in den loop van den dag in den regel eenige malen, zonder door groote hardnekkigheid te zijn gekenmerkt. Er bestaat obstipatie, hoewel in de eerste uren dikwijls nog normale ontlasting voor den dag komt. Trouwens bij jonge kinderen ziet men niet zelden een diarrhoe, zelfs dijsenteriforme diarrhoe bij een appendicitis-aanval optreden.

Daarbij voelt het kind zich nogal ziek, is hangerig, wil naar bed. Het heeft geen eetlust en blijft stil liggen.

Reeds na eenige uren pleegt het objectief onderzoek duidelijke gegevens aan de hand te doen voor de diagnose maar men moet voor dit onderzoek zeer zorgvuldig en geduldig te werk gaan. Nadat de buik ontbloot is legt men de vlakke hand, die goed warm moet zijn zeer zacht neer. Nadat het kind onder de hand de buikspieren ontspannen heeft, drukt men een heel weinig in zonder de hand te verleggen en let op bij welke druk de onderliggende spieren gespannen worden. Ditzelfde gaat men op de overeenkomstige wijze aan beide kanten van de buik na. Daarbij verkrijgt men meestal een zeer duidelijke indruk van het veel eerder optreden van de spierspanning op het punt van Mac Bukney of iets hooger of lager, vergeleken met de linker kant.

Het punt van Mac Bukney vindt men door navel en spina anterior superior van het os ilei met elkaar te verbinden en het midden van deze lijn te nemen.

Dit verschijnsel de défense musculaire is meestal bij kinderen duidelijker dan dat van de drukpijnlijkheid, daar deze vaak niet zoo scherp is te localizeeren; men gaat deze drukgevoeligheid na

Sluiten