Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

appendicitis aanzien. Eerder zal men nog gevaar loopen om een lichte appendicitis over het hoofd te zien, omdat bij kinderen de objectieve teekenen af en toe weinig duidelijk kunnen zijn. Ernstige gevolgen heeft die fout niet, omdat een zoo lichte aanval wel nooit slecht verloopt. Buikpijn in de streek van Mac Burney of althans,rechts in de buik met braken is een symptomencombinatie, die bij kinderen zeer dikwijls hot begin is van een pneumonie van de rechter onderkwab. Maar altijd is daarbij de temperatuur van af den beginne zeer hoog, en nooit ontbreekt de kortademigheid, zelden ook het hoesten, die op de goede gedachte brengen, lang, voordat de objectieve teekenen van een infiltraat in de long aanwezig zijn. Duidelijke drukpijn op het punt van Mac Burney is altijd afwezig.

Evenzoo kan buikpijn, die naar de lendenen uitstraalt en braken, dat een beginsymptoom van elke acute infectie bij kinderen zijn kan, voorkomen bij een acute pyelitis. Hier helpt het urineonderzoek van het sediment onmiddellijk uit de moeilijkheden.

Een appendicitis kan ook verward worden met een acute pneumococcenperitonitis, die trouwens volgens sommigen in vele gevallen met een appendicitis begint. De verschillen zijn, dat de temperatuur veel hooger is, de drukpijnlijkheid, spierspanning en huidhyperaesthesie meer in de geheele buik aanwezig zijn en dat er nog vaker diarrhoe bij voorkomt dan bij de appendicitis.

Ook van een andere acuut beginnende peritonitis moet men de appendicitis weten te onderscheiden en zelfs van de tuberculeuze peritonitis, die een enkele maal klinisch acuut begint.

THERAPIE.

De prognose wordt beheerscht door de toegepaste therapie. Wordt de appendix, zoodra de diagnose vaststaat, verwijderd, dan is het verloop bij kinderen verrassend goed, en behooren complicaties tot de groote uitzonderingen.

Daarmee is gezegd, dat de eenige therapie, die goed is, bestaat in een operatieve, verwijdering van de appendix. Dat dit in de eerste 24 uur de beste wijze van doen is, wordt tegenwoordig bijna algemeen erkend. Minder eenstemmigheid heerscht er over de beste therapie van de appendicitis, waarbij de beste uren voor de operatie verloopen zijn. en die men na 2 of 3 maal 24 uur te behandelen krijgt. Er is meer en meer neiging om ook in dit geval de appendix, bron van alle kwaad, te verwijderen; maar vele anderen willen afwachten, als de eerste 24 of 36 uur voorbij zijn en pas weer opereeren, indien er zich een locaal absces heeft

Sluiten