Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijd te vinden epitheelcellen en leucocyten. De epitheliën zijn losgelaten, at'gestooten van de oppervlakte van de nierbuisjes: ze zijn soms nauwelijks grooter dan leucocyten, maar gemakkelijk daarvan te onderscheiden door den vorm van de kernen (na azijnzuurtoevoeging). Enkele andere zijn niet rond, meer ovaal van vorm, of min of meer hoekig. Ook polynucleaire leucocyten ziet men bij gewone nephritis enkele in het sediment. Bij een pyelo-nephritis zijn deze leucocyten verre in de meerderheid, en heeft men meer kans om staartepitheliën —- afgestooten van het oppervlak van het pyelumaan te treffen. Dat de cellen, die men in de urine vindt uit de nierbuisjes afkomstig zijn, is het eenvoudigst af te leiden uit hun voorkomen op cylinders. Het schijnt daarbij van ondergeschikte beteekenis om te onderscheiden tusschen cylinders met epitheliën erop, en epitheelc3rlinders, die dan geheel uit de cellen zijn opgebouwd, want al mogen deze laatste op andere wijze ontstaan, voor de practijk is het alleen noodig te weten, dat de cellen uit de nier afkomstig zijn, en dit blijkt ook uit het voorkomen van cylinders met epitheliën er op.

Vroeger werd in die gevallen, waarbjj veel urinesediment (cylinders, epitheliën, leucocyten, chromocyten) gevonden werd, meestal gesproken van een parenchymateuze nephritis. Het blijkt, dat bij deze vormen meer chloridenretentie voorkomt dan azotaemie.

SYMPTOMEN VAN EEN ACUTE NEPHRITIS.

Meestal wordt een nephritis bij zieke kinderen ontdekt, doordat men tot gewoonte heeft, om bij elke acute infectieziekte en intoxicatie de urine op eiwit te onderzoeken. Soms is deze infectie evenwel zelf zoo onbeteekenend, dat daarvoor geen medische hulp door de ouders is ingeroepen en zal men om raad worden gevraagd óf omdat het kind na de infectieziekte nog slap, hangerig en vervelend blijft, öf omdat de ouders zelf urineafwijkingen, oedemen of andere verschijnselen, die aanstonds aan het bestaan van nephritis doen denken, hebben waargenomen en daarvan mededeeling doen.

Zeer moeilijk kan het zijn om te zeggen, of een albuminurie, die tijdens een infectieziekte tot de zeer banale verschijnselen behoort, als het begin van een nephritis is op te vatten. Men zal zich dan aan dezen regel moeten houden om, zoodra men eiwit heeft gevonden, het sediment van de urine te onderzoeken. Vindt men enkele cylinders, dan maakt dit nog niet veel uit. Meer beteekenis heeft — vooral bij scarlatina in de 3® week — de vondst van chromocyten of van leucocyten en nier epitheliën. (Fig. 71). Dan moet men wel van nephritis spreken, maar kan men toch alle verschijnselen geheel in een paar dagen zien ver-

Sluiten