Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Indien plotseling de levercellen hun functie opgeven, dan kunnen alle genoemde teekenen van hun verval aanwezig zijn. Maar het allerbelangrijkste gevolg is nog niet genoemd. Dit is een auto-intoxicatie. Men ziet deze hepatogene auto-intoxicatie als eindstadium van diffuze' leveraandoeningen, en ook wanneer door een infectie of door een intoxicatie (P, As) plotseling een groot aantal levercellen insufficiënt worden. Men heeft wel gemeend, dat de oorzaak van deze auto-intoxicatie in de gal moest gezocht worden en sprak van icterus gravis. Maar de klinische waarneming van gevallen van deze hepatogene intoxicatie zonder icterus, is al voldoende om deze opvatting te laten varen. Ook is de gal niet zoo toxisch.

Om deze auto intoxicatie bij lcvercelinsufiiciëntie te kunnen begrijpen, moet men zich herinneren, dat, terwijl de nier het voornaamste orgaan is voor de verwijdering van vergiftige stoffen, de lever de voornaamste vernietigingsplaats is daarvan. Dit geldt voor tal van vergiften: uit het voedsel, uit het darmkanaal of producten van de splitsing van het voedsel, de spijsvertering of door darmbacteries gevormd enz. Zeer dikwijls vindt men in deze gevallen trouwens lever en nier beide ziek en men mag aannemen, dat de vergiftige stoffen, die door de lever omdat deze ziek is, niet onschadelijk worden gemaakt, zeer vaak de nier secundair ziek maken, als deze al niet door de oorzaak van de ziekte minderwaardig was gemaakt.

De verschijnselen van deze hepatogene auto-intoxicatie zijn een algemeene slapte en zwakte met kleine weeke frequente onregelmatige pols en diepe frequente respiratie. Bovendien is de eetlust zeer slecht, en braakt het kind herhaaldelijk, heeft soms de hik, en is geconstipeerd. Daarbij voegen zich huiduitslagen en purpura en meestal ook heftige nerveuze symptomen als hoofdpijn, onrust, slapeloosheid, convulsies of zelfs coma. Soms is de temperatuur verhoogd, maar ook hypothermie komt voor. De urine bevat weinig ureum, maar vaak aminozuren (leucine, t3'rosine). (Zie fig- 77).

PHYSISCH ONDERZOEK.

Het is bij kinderen meestal zeer gemakkelijk om door physisch onderzoek grootte en ligging van de lever vast te stellen en de consistentie en vorm van het orgaan tijdens het leven te bepalen. Men kan bijna altijd bij kinderen door zeer zachte palpatie de onderrand aftasten.

De techniek daarvan is zeer eenvoudig. Men zorgt dat het kind rustig op zijn gemak op een vrij hooge onderzoekstoel of op een

Sluiten