Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooals bij een chronische meningitis '). Bovendien heeft ook een thymus-exstirpatie bij honden hetzelfde gevolg, en men heeft geen reden om te meenen, dat in dit geval een secundaire verandering van de epitheellichaampjes veroorzaakt door de thymusverwijdering, zou bestaan. Desniettemin wil ik hier de tetanie der kinderen bespreken om splitsing van deze bespreking over verschillende hoofdstukken te voorkomen. Trouwens aan pogingen om het meerendeel en het belangrijkste deel der gevallen van tetanie, die bij de kinderen op den rachitis-leeftijd voorkomen, terug te brengen tot insufficienties dezer kliertjes heeft het niet ontbroken.

Het uitgebreide onderzoek van Yanase 2) naar anatomische afwijkingen in de epitheellichaampjes bij kinderen met latente tetanie heeft aan het licht gebracht, dat er bij hen meer restes van bloedingen in deze orgaantjes voorkomen dan bij andere kinderen. Daaruit af te leiden, dat dus de functie dezer orgaantjes te kort schoot, is evenwel voorbarig. Evenmin kan men uit een — niet zeer groot — succes van de behandeling der kinderen met tetanie met gedroogde epitheellichaampjes van het schaap, afleiden, dat de tetanie een parathyreoprive mocht genoemd worden. Onderzoekingen van Mac Callum en Voegtlin 3) hebben de wijze, waarop de verwijdering der epitheellichaampjes tetanie geeft eenigszins verduidelijkt. Wanneer men bij een hond de epitheellichaampjes wegneemt, krijgt het dier tetanie, en heeft dan de overprikkelbaarheid van de periphere zenuwen, die het kenmerk is van deze ziekte (zie later). Als men nu het bloed van dezen hond door een poot van een tweeden hond laat stroomen door arterie aan arterie te hechten en vena aan vena te verbinden, dan vertoonen de zenuwen van de poot van dezen tweeden hond weldra dezelfde overprikkelbaarheid bij onderzoek met den electrischen stroom. Daardoor is bewezen, dat het bloed het schadelijk agens transporteert, dat de oorzaak is van dit belangrijke verschijnsel der tetanie. Wanneer zij4) nu het bloed van den parathyreopriven hond lieten dialyseeren tegenover een oplossing die allerlei zouten behalve calcium bevatte, dan gelukte het aldus een groot deel van het calcium uit het bloed te verwijderen. Wanneer dit ontkalkte bloed stroomde door de bloedvaten van de poot van een hond, dan vertoonden de zenuwen

l) Boonacker et Gorter, Arch. de Méd. des enf. 190S.

a) Jahrb. f. Kinderheilk. 1907. Bd. XVII.

3) Journ. of exp. Med. 1909. Bd. XI, p. 118.

*) Mac Callum, Lambert en Vogel Journal of experim Medicine XX. 1914 Aug1. p. 149.

Sluiten