Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van deze poot weldra een typische overprikkelbaarheid voor den electrischen stroom. Hieruit zou men meenen te mogen besluiten, dat het calciumdeficit van het zenuwstelsel inderdaad de oorzaak is van de tetanie. Deze hypothese van het calciumdeficit was reeds veel vroeger op goede gronden verdedigd*). Nadat zeer ruwe proeven van Sabbatani e. a. hadden geleerd, dat aanraking van de hersenschors, die bij proefdieren was bloot gelegd, met calcium-praecipiteerende stoffen de prikkelbaarheid van de schors verhoogde, werd al spoedig bekend, dat het kalkgehalte van de hersenen van kinderen, die aan tetanie leden, veel lager was dan dat van gezonde kinderen (von Qüest). Zoo kon hij bij honden door kalkarme voeding ook een overprikkelbaarheid van het zenuwstelsel teweegbrengen. Ook de parathyreoprive proefdieren bleken een laag kalkgehalte van hun bloed te bezitten (Mac Callum). Eenzelfde sterk kalkverlies met verhoogde electrische prikkelbaarheid der periphere zenuwen ziet men na exstirpatie van de thymus 2). Dit alles was reden genoeg om te meenen, dat als oorzaak van de latente tetanie een calciumdeficit van het zenuwstelsel moest worden beschouwd. Ook de bij de tetanie der kinderen gebruikelijke medicamenten hadden gemeen, dat ze het kalkgehalte van het lichaam deden stijgen (kalk per os, phosphorlevertraan) terwijl de schadelijke invloed van groote hoeveelheden melk bij tetanie begrijpelijk was, doordat men wist dat deze voeding kalk aan het lichaam kon onttrekken (Rothberg, zie deel I, blz. 417).

Er is evenwel menig feit bekend geworden, dat aantoont, dat deze voorstelling over de pathogenese te eenvoudig, te schematisch is. Zoo was reeds door klinische observatie bekend, dat de schadelijke invloed van de koemelk bij kinderen met tetanie niet alleen aan een kalkverlies kon worden toegeschreven, want men zag zelfs van kleine hoeveelheden melk nadeelig effect en deze hadden geen invloed op de calciumstofwisseling. Bovendien verklaart deze hypothese niet, hoe het mogelijk is, dat een venasectie gevolgd door een injectie van kalklooze physiologische keukenzoutoplossing de verschijnselen die het gevolg zijn van een parathyroide ectomie tot verdwijnen kan brengen. Wernstedt 3) meent te hebben aangetoond dat het de wei en voornamelijk de weizouten zijn, die de verergering der verschijnselen van tetanie na

') cf. Gortek, Ned. Maands. r. Verloskunde en voor Kindergeneesk. 1914. Bd. III, p. 314.

2) Klose, Chirurgie der Thymusdrüse 1913,

3) Zeitschr. f. Kinderheilk. 1918,

Sluiten